زندان اوین ضرب و شتم نرگس محمدی را تکذیب کرد

ایران حق نشر عکس PUBLIC DOMAIN
Image caption نرگس محمدی

روابط عمومی زندان اوین حمله لفظی و فیزیکی به نرگس محمدی، فعال سرشناس حقوق بشر را تکذیب کرده است.

در اطلاعیه این زندان آمده که خبر روز پنجشنبه درباره انتقال خانم محمدی به زندان زنجان همراه با حمله فیزیکی و توهین کذب است.

نرگس محمدی با انتشار نامه‌ای رئیس زندان اوین را متهم کرده که در جریان انتقالش از این زندان به او حمله فیزیکی کرده است.

خانم محمدی همراه با چند زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین برای یادبود چهلم کشته‌شدگان اعتراضات آبان ماه تحصن کرده بود که به طور ناگهانی به زندان زنجان منتقل شد.

روابط عمومی زندان اوین گفته انتقال خانم محمدی با "دستور مرجع قضایی" انجام شده و او به این دلیل به زندان زنجان فرستاده شده که اهل این شهر است.

زندان اوین خواهان آن شده که "همه دلسوزان نظام اخبار دقیق و صحیح را صرفا از کانال‌های رسمی دنبال کرده تا مبادا آب به آسیاب دشمنان انقلاب و اسلام ریخته شود".

بخشی از نامه نرگس محمدی

ناباورانه آقای ضیایی از دو طرف بدنم دستانش را قلاب کرد و من را از جا کند و با سر داخل ماشین فرو برد، مقاومت کردم اما از پشت آنچنان فشار داد که داخل ماشین افتادم. ..

میان حداقل ۵۰-۶۰ نفر نیروی امنیتی- قضایی و زندان محاضره شده بودم. ماشین هایی وارد محوطه شدند، ۸ نفر داخل ماشین ها بودند و آقای ضیایی که هیچ توهین و حرمت شکنی چه به لحاظ کلامی و چه به لحاظ فیزیکی و ضرب و شتم کوتاهی نکرده بود گفت که دستور انتقال تو به من ابلاغ شده بود و می خواستم در دفترم آن را به تو ابلاغ کنم. با دیدن ماشین ها و نیروها متوجه شدم که قصد تبعید من را دارند، شروع کردم به خواندن سرود "زده شعله در چمن،‌ در شب وطن،‌ خون ارغوان ها، تو ای بانگ شور افکن تا سحر بزن شعله در کرانها" که ناگهان مردان ریش دار وزارت اطلاعات از پشت به من حمله کردند و با مشت داخل ماشین انداختند و من دوباره از زندان عمومی زنجان سر درآوردم.

مقام‌های قضایی و امنیتی در ایران دهه‌ها است که اجازه نمی‌دهند گزارشگران حقوق بشری سازمان ملل از زندان‌های ایران بازدید و شرایط زندانیان را بررسی کنند.

شواهد غیرقابل‌انکار بسیاری وجود دارد که در بازداشتگاه‌ها و زندان‌های ایران، از جمله زندان اوین، با زندانیان عادی و زندانیان سیاسی در موارد متعدد بدرفتاری می‌شود و بسیاری از آنها بارها در معرض توهین، آزار جسمی، کتک و شکنجه هستند.

زهرا کاظمی، روزنامه‌نگار ایرانی-کانادایی در سال ۱۳۸۲ در بازداشتگاه اوین نگهداری می‌شد که به گفته وزیر سابق اطلاعات ایران به دلیل ضرب و شتم ماموران دچار خونریزی مغزی شد و درگذشت.

ستار بهشتی هم کارگر وبلاگ‌نویسی بود که در سال ۱۳۹۱ در زندان اوین درگذشت. هم‌بندی‌های آقای بهشتی پس از مرگ او شهادت دادند که در جای جای بدنش آثار شکنجه دیده می‌شد.