در رسانه‌های آمریکا؛ چرا مکزیک از قاسم سلیمانی برائت می‌جوید؟

وال استریت ژورنال حق نشر عکس WSJ
Image caption وزارت خارجه مکزیک با ارسال جوابیه به یادداشت وال استریت ژونال درباره نزدیک شدن دولت این کشور به ایران پاسخ داده است

مدیرکل روابط عمومی وزارت خارجه مکزیک با ارسال جوابیه‌ای به وال استریت ژورنال نوشته آنچه در یادداشت این نشریه آمریکایی درباره نزدیک شدن مکزیک و ایران پس از روی کار آمدن دولت جدید مکزیک منتشر کرده صحت ندارد.

این جوابیه که وال استریت ژورنال آن را روز پنجشنبه، ۱۶ ژانویه، منتشر کرده واکنشی است به گزارش ماری آناستاسیا اوگردی، از اعضای شورای سردبیری وال استریت ژورنال که چند روز پیش از تاثیرات کشته‌شدن قاسم سلیمانی بر نفوذ ایران در آمریکای لاتین نوشته بود.

'لطف ترامپ به آمریکای لاتین با کشتن قاسم سلیمانی'

ماری اوگردی یادداشت خود را چنین آغاز کرده: "کشتن قاسم سلیمانی، فرمانده نظامی برجسته ایران، ضربه سهمگینی به حکومت اسلامی و سوادی گسترش نفوذ آن در خاورمیانه بود. اما همزمان دونالد ترامپ با حذف قاسم سلیمانی به آمریکای لاتین هم لطف کرد... برای تایید آن کافی است که به پیام‌های تسلیت از سوی رهبران آمریکای جنوبی توجه کنیم؛ حکومت دیکتاتوری نظامی کوبا اقدام آمریکا را محکوم کرده؛ مرگ فرمانده همچنین موجب سوگواری گروه شبه نظامی فارک در کلمبیا شده که ید طولانی در قاچاق موادمخدر و آدم‌ربایی و ترور دارد؛ اعضای دولت دیکتاتور ونزوئلا و همچنین گروه‌های نیابتی ایران در برزیل، پرو، آرژانتین و مکزیک همگی از مرگ قاسم سلیمانی ماتم‌زده شده‌اند... یک تبه‌کار مرده و دار و دسته گانگسترها ناراحتند...."

عضو شورای سردبیران وال استریت ژورنال در ادامه از تلاش ایران برای نفوذ در کشورهای آمریکای لاتین طی دو دهه گذشته نام برده و به کشورهای متحد تهران در این منطقه چون کوبا، ونزوئلا، نیکاراگوآ و بولیوی اشاره کرده و همچنین با مرور واقعه بمب‌گذاری سال ۱۹۹۲ در سفارت اسرائیل در بوینس‌آیرس و دو سال بعد یعنی ۱۹۹۴ در مرکز یهودیان در پایتخت آرژانتین، به گزارش دادستان‌های این کشور علیه ایران و حزب‌الله لبنان پرداخته و حتی قتل مرموز بازرس این پرونده را مرتبط به نیروی قدس سپاه و قاسم سلیمانی دانسته است.

"در هزاره جدید ایران دامنه عملیاتی خود (در آمریکای لاتین) را گسترش داد. شواهد قابل باوری وجود دارد که قتل آلبرتو نیسمان، بازرس فدرال آرژانتینی در سال ۲۰۱۵ با پشتیبانی ایران صورت گرفته بود... نیسمان که از سال ۲۰۰۵ به عنوان بازرس پرونده انفجار مرکز یهودیان، آمیا، منصوب شده بود برای ایران یک دردسر محسوب می‌شد. او در ماه می سال ۲۰۱۳ گزارشی ۵۰۰ صفحه‌ای ارایه کرد که در آن از چگونگی کارکرد هسته‌های عملیاتی ایران سخن به میان آمده بود. او حتی تلاش نافرجام برای بمب‌گذاری در فرودگاه جان اف کندی نیویورک را یک عملیات با پشتیبانی ایران برآورد کرده بود که از کشور گویان (در شمال‌شرقی آمریکای جنوبی) هدایت شده بود و شباهت فراوانی به نحوه بمب‌گذاری در مرکز یهودیان بوینس آیرس داشت."

Image caption نشریه آکادمیک ای-اینترنشال ریلیشن هم در یادداشتی به آینده روابط خارجی ایران پس از کشته شدن قاسم سلیمانی پرداخته است

ماری اوگردی در پایان این یادداشت به فعالیت‌های یکی دو سال اخیر ایران در آمریکای لاتین پرداخته و نوشته: "یک منبع اطلاعاتی قابل اعتماد به من گفت که ایران از زمان روی کار آمدن آندره مانوئل لوپز اوبرادور، رئیس جمهوری جدید مکزیک (از ۱۳ ماه پیش) به دولت این کشور نزدیک‌تر شده است. این با نحوه کار و روش قاسم سلیمانی همخوانی دارد. و حالا حذف فیزیکی او باید هشداری تلقی شود برای آنهایی که در آمریکایی لاتین برای مقاصد او مرکب می‌ساختند."

اخبار مرتبط

همین پاراگراف آخر یادداشت خانم اوگردی باعث شده که وزارت خارجه مکزیک به وال استریت ژورنال جوابیه بفرستد و در آن روبرتو ولاسکو آلوارز، مدیرکل روابط بین‌الملل وزارت خارجه مکزیک آورده: "نگارنده این یادداشت هیچ شواهدی درباره ادعای خود ارایه نمی‌کند مگر یک منبع ناشناس... وزارت امورخارجه مکزیک تاکید دارد که این ادعا درست نیست. ما با رعایت اصل احترام متقابل و شفافیت خواستار روابط با همه ملل دنیا هستیم... و همان‌طور که مارسلو ایبارد، وزیرخارجه هم پیش‌تر گفته بود مکزیک ادعاهای مطرح شده در این گزارش را قویا تکذیب می‌کند...مکزیک هیچ رابطه دور از انتظار و نامناسبی با ایران ندارد."

حق نشر عکس Berniesanders.com
Image caption آقای سندرز در سه ماه پایانی سال ۲۰۱۹ بیش از همه نامزدهای دیگر انتخابات ۲۰۲۰ کمک مالی دریافت کرده

روزهای ابری ترامپ، روزهای آفتابی برنی سندرز

چهار سال پیش وقتی مشخص شد دبیرخانه ملی حزب دموکرات در جریان انتخابات مقدماتی درون این حزب تلاش کرده هیلاری کلینتون را مقبول‌تر از برنی سندرز جلوه دهد بسیاری از جوانان حامی برنی سندرز به قدری عصبانی شدند که ‌گفتند اگر شده به نامزد جمهوری‌خواه رای خواهند داد اما هیلاری کلینتون هرگز!

در پاییز همان سال (۲۰۱۶) وقتی دونالد ترامپ موفق به شکست هیلاری کلینتون شد خیلی از دموکرات‌ها و چپ‌های مترقی‌خواه گفتند اگر برنی سندرز نامزد نهایی حزب دموکرات شده بود شاید باراک اوباما ناچار نمی‌شد کلید کاخ‌سفید را به یک "غیرخودی" تحویل دهد.

حالا در آستانه آغاز رقابت‌های درون حزبی دموکرات‌ها برنی سندرز توانسته با کسب بیشترین کمک مالی به ستاد انتخاباتی‌اش خود را به عنوان جدی‌ترین نامزد مقبول جوانان آمریکا معرفی کند. آن هم دقیقا در همان ایامی که دونالد ترامپ باید نگران محتوای جلسات استیضاح باشد.

دو گانه ترامپ-سندرز اگر چه برای بسیاری از دموکرات‌های میانه‌رو همچنان غیرقابل تصور است و بخش بزرگی از دموکرات‌های میانسال شانس جو بایدن را در برابر دونالد ترامپ بیشتر از هر کاندیدای دیگری می‌دانند اما کمپین انتخاباتی برنی سندرز اعلام کرده تعداد هواداران جوان ثبت نام کرده در ستاد انتخاباتی او از مجموع جوانان ستادهای باراک اوباما و هیلاری کلینتون هم فراتر رفته است.

به همین علت رسانه‌های آمریکا در یک هفته گذشته گزارش‌های اختصاصی درباره برنی سندرز و کارزار انتخاباتی او منتشر کرده‌اند تا شاید این بار همچون سال ۲۰۱۶ متهم به کم‌توجهی و یا فرق گذاشتن میان نامزدهای اصلی دموکرات نشوند.

حق نشر عکس Politico
Image caption مجله رادیویی نردکست از نشریه پولتیکو ویژه برنامه‌ای درباره مجادله برنی سندرز و الیزابت وارن در جریان مناظره اخیر دموکرات‌ها تهیه کرده

مجله رادیویی نردکست (NerdCast) که نشریه آمریکایی پولتیکو آن را منتشر می‌کند با اختصاص ویژه برنامه‌ای به آخرین مناظره انتخاباتی دموکرات‌ها پیش از انتخابات مقدماتی ایالت آیوا (که در ماه فوریه برگزار می‌شود) و به نزاع میان برنی سندرز و الیزابت وارن، دو نامزد چپ‌گرای دموکرات پرداخته است.

این نزاع که در یک هفته گذشته داغ‌ترین خبر انتخاباتی آمریکا شده به ادعای کمپین سناتور الیزابت وارن باز می‌گردد که می‌گوید در سال ۲۰۱۸ و در جریان یک دیدار برنی سندرز به الیزابت وارن گفته که از نظر او نامزد زن توانایی برنده شدن در انتخابات ریاست جمهوری را ندارد.

اگر چه برنی سندرز این ادعا را به کلی رد کرده اما بحث در این باره میان طرفداران دموکرات بالا گرفته و برخی از تحلیل‌گران هم به همین بهانه به ابعاد جنسیتی و "فعالیت سیاسی متاثر از هویت جنسی، نژادی، قومی و طبقه اجتماعی" پرداخته‌اند.

Image caption ان‌پی‌آر: نظرسنجی‌ها از برتری برنی سندرز در میان رای‌دهندگان لاتین‌تبار حکایت دارد

دوریکا پورنل، حقوق‌دان و نویسنده جوان آفریقایی‌تبار روزنامه گاردین که روز پنجشنبه میهمان پادکست وات‌نکست (What Next) نشریه اسلیت (Slate) بود درباره سخنان منسوب به برنی سندرز و همچنین هواداری سیاسی متاثر از هویت نامزدها می‌گوید: "این که با نزدیک شدن به مراحل جدی رقابت‌های درون حزبی دموکرات‌ها بالاخره سندرز و وارن روبروی هم قرار بگیرند غیرقابل پیش‌بینی نبود اما من ترجیح می‌دادم اگر قرار است این دو با هم مجادله کنند موضوع این مجادله بر سر برنامه‌ها و ایده‌های رهبری آنها باشد و نه بر سر مساله‌ای چون جنسیت‌زدگی."

"وقتی کاملا هریس نامزد انتخابات دموکرات‌ها شد من به سابقه او در دورانی که دادستان کل در کالیفرنیا بود نگاه کردم و گفتم که نمی‌خواهم او برنده شود اما به محض این که عقیده‌ام را در فیسبوک نوشتم ده‌ها منتقد سراغم آمدند که چرا من به عنوان یک زن سیاه‌پوست از کاملا هریس به عنوان تنها زن سیاه‌پوست این کارزارها حمایت نمی‌کنم."

ماری هریس، مجری این پادکست هم به پاییز امسال اشاره کرد که وقتی گزارش شد سه نفر از چهار نماینده زن جوان و جنجالی مجلس نمایندگان یعنی الکساندریا اوکازیو کورتز، رشیدا طالب و ایلهان عمر، از نامزدی برنی سندرز حمایت کرده‌اند انتقادهای فراوانی از این سه نفر شد که "باز هم از نامزدی مرد سال‌خورده سفیدپوست برای ریاست جمهوری حمایت کردید".

این سه نماینده جوان مجلس نمایندگان که بسیاری آنها را جلودار قشر جوان مترقی‌خواه آمریکا می‌دانند از آن جهت مورد انتقاد قرار گرفتند که بسیاری انتظار داشتند آنها از نامزدهای متفاوتی که قرابت بیشتری با هویت آنها دارند حمایت کنند. نامزدهایی چون حولین کاسترو که همچون الکساندریا اوکازیو کورتز لاتین‌تبار است یا کوری بوکر و کاملا هریس که هر دو مانند ایلهان عمر سیاه‌پوستند و یا مثلا پیت بوته‎جیج که هم جوان و هم یک دگرباش‌جنسی است.

اما خانم دوریکا پورنل که خود را یک دموکرات مترقی‎خواه چپ‌گرا می‌داند معتقد است: "نه این که برای من مهم نیست که هویت نامزد مورد علاقه‌ام چیست؛ این که او زن است یا مرد؛ چه نژاد و طبقه اجتماعی دارد و غیره... اما در کنار اینها برایم برنامه‌های آنها و سوابقی که قرار است ثابت کند آنها به شعارهایشان باور دارند مهم‌تر است و این که اگر من هوادار برنی سندرز شدم مخالفان او به راحتی من را متهم به ضدزن بودن نکنند یا سعی نکنند من را وادار کنند که انتخاب سیاسی‌ام را فقط به هویت نژادی، مذهبی و اجتماعی خودم منوط کنم."

حق نشر عکس BernieSanders.com
Image caption ستاد انتخاباتی برنی سندرز با انتشار تبلیغاتی نظیر این نمودار سعی دارد به رای دهندگان بگوید بر خلاف باور میانه‌روها او توان شکست دونالد ترامپ را دارد

پادکست دیلی نیویورک‌تایمز هم این هفته گزارشگر خود را به جنوب کالیفرنیا فرستاده تا از فعالیت ستادهای انتخاباتی برنی سندرز در میان جامعه لاتین‌تبارهای کالیفرنیا گزارش تهیه کند.

کالیفرنیا پرجمعیت‌ترین ایالت آمریکاست و سال‌هاست که حامی نامزدهای دموکرات است به همین علت هم برنده شدن در انتخابات مقدماتی درون حزبی دموکرات‌ها در این ایالت برای برنی سندرز، الیزابت وارن و جو بایدن بسیار بسیار مهم است.

همزمان لاتین‌تبارهای کالیفرنیا بزرگترین جمعیت رای‌دهنده پس از سفیدپوستان این ایالت را دارند اما به طور سنتی میزان مشارکت آنها در انتخابات بسیار پایین است.

به گزارش نیویورک تایمز، کارزار انتخاباتی برنی سندرز براساس همین داده‌ها تلاش دارد تا با جذب آرای لاتین‌تبارها شانس پیروزی در کالیفرنیا را بالا ببرد.

در پادکست دیلی گزارشگر به یک میتینگ محلی در جنوب لس‌آنجلس می‌رود که جمعی از جوانان حامی برنی سندرز برای او به راه انداخته‌اند. آنها عنوان "تیو برنی" (Tio Bernie) که در زبان لاتین به "عمو برنی" معنی می‌دهد را روی پوسترهای انتخاباتی برنی سندرز نوشته‌اند و بسیار پرحرارت به دنبال جمع کردن رای برای او هستند.

با این حال در ادامه این پادکست جنیفر مدینا، گزارشگر نیویورک‌تایمز به حومه لس‌آنجلس می‌رود که لاتین‌تبارهای متمول‌تر، مزرعه‌داران و صاحبان اصطبل‌های اسب‌سواری آنجا زندگی می‌کنند و در مصاحبه با ساکنان میانسال این منطقه متوجه می‌شود که بسیاری از آنها اگر چه برای نه گفتن به دونالد ترامپ می‌خواهند برای نخستین‌بار رای بدهند اما رای آنها لزوما به صندوق برنی سندرز نخواهد رفت.

حق نشر عکس National Review
Image caption نشریه محافظه‌کار نشنال ریویو به تبعات شعارهای ضدجنگ دموکرات‌ها بر رویارویی آمریکا با ایران پرداخته است

عمو سام یا عمو برنی؛ آیا ایران باید از نامزدی برنی سندرز حمایت کند؟

موضوع اوج گرفتن کارزار انتخاباتی برنی‌سندرز همچنان باعث شده چند نشریه به تقابل او با جو بایدن، معاون سابق باراک اوباما و از پیشتازان جدی رقابت‌های درون حزبی دموکرات‌ها بپردازند.

نشریه دست راستی نشنال ریویو (National Review) دیروز، پنجشنبه ۱۶ ژانویه، یادداشتی به قلم جاناتان توبین منتشر کرده که عنوان آن چنین است: "شوق و شعارهای ضد جنگ در کارزارهای دموکرات‌ها برای انتخابات ۲۰۲۰ فاجعه‌ای برای سیاست خارجی مقابل ایران است".

در این یادداشت آقای توبین به خط انتقادی برنی سندرز از جو بایدن در ارتباط با جنگ عراق اشاره کرده و به این ترتیب رای مثبت جو بایدن به اشغال عراق و رای منفی برنی سندرز به این جنگ را برجسته کرده است.

"البته که این انتقاد و طرح آن از سوی سندرز علیه بایدن فقط مربوط به عراق نبود، بلکه هدف اصلی آنها جلب توجه به موضع خودشان در قبال ایران بود. این که کدام نامزد دموکرات‌ها مستعد‌تر به استفاده از گزینه نظامی علیه ایران است."

اگر چه جو بایدن بارها در دفاع از رای مثبت خود به جنگ عراق (هنگامی که جو بایدن در مجلس سنا حضور داشت) ضمن ابراز پشیمانی جرج دبلیو بوش را به "اغفال" کنگره متهم کرده اما برنی سندرز که در نظرسنجی‌ها به همراه الیزابت وارن نزدیک‌ترین رقابت را با جو بایدن دارد با طرح این انتقاد و همچنین برجسته کردن رای منفی خود به جنگ عراق سعی دارد به رای دهندگان مخالف جنگ که در هر دو طیف دموکرات و جمهوری‌خواه حضور دارند بگوید که ریاست جمهوری او صلح‌آمیزتر از هر نامزد دیگری خواهد بود.

با این حال، منتقدان آقای سندرز هم به سابقه حمایت و حتی بازدید او از نیکاراگوآ به هنگام عملیات نظامی آمریکا علیه سندانیستاهای این کشور اشاره می‌کنند و این که برنی سندرز چه طور در گذشته از کوبای تحت دیکتاتوری کمونیستی فیدل کاسترو و نیکاراگوئه که از اقتدارگرایی دانیل اورتگا رنج می‌برد حمایت کرده است.

پاسخ برنی سندرز به این انتقادها آنست که او فارغ از این که حامی کمونیسم یا رهبران این کشورها باشد به علت مخالفت اصولی‌اش با جنگ‌طلبی، مداخله‌گری و لشکرکشی‌های آمریکا از کوبا و نیکاراگوئه حمایت کرده بود.

برنی سندرز همچنین در چند روز گذشته و پس از قتل هدفمند قاسم سلیمانی به دستور دونالد ترامپ گفته بود که تمام توان خود را برای جلوگیری از هرگونه عملیات نظامی و جنگ علیه ایران به کار خواهد گرفت. او پیش‌تر هم تاکید کرده بود که در صورت به قدرت رسیدن تهران را تنها با اتکاء به دیپلماسی دعوت به اصلاح و پرهیز از پیش‌برد برنامه هسته‌ای‌اش خواهد کرد.

به این ترتیب، با توجه به اوج‌گیری استقبال از کارزار انتخاباتی آقای سندرز که ممکن است او را به کسب نامزدی حزب دموکرات نزدیک‌تر از سال ۲۰۱۶ کند این سوال به وجود می‌آید که با توجه با خصومت علنی که میان حکومت ایران و دولت دونالد ترامپ در سه سال گذشته پیش آمده آیا برای تهران بهتر است که از نامزدی "عمو برنی در برابر هراس سنتی از عمو سام" حمایت کند؟ به ویژه که حالا هم دونالد ترامپ و هم برنی سندرز دو گانه جنگ و صلح در برابر ایران را به میانه انتخابات پاییز امسال کشیده‌اند.