روزنامه‌های تهران، استعفای حریری و عقب‌گرد از نظام رسانه‌ای

روزنامه‌های امروز صبح، یکشنبه ۱۴ آبان استعفای ناگهانی سعد حریری نخست وزیر لبنان را که در ریاض اعلام کرد، نتیجه تحریکات سعودی علیه ایران خوانده و در صفحات اول خود منعکس کرده اند.

عقبگرد وزارت ارشاد از پیگیری طرح نظام رسانه ای که مورد اعتراض روزنامه نگاران قرار گرفته بود و گمانه زنی هایی درباره کاهش محدودیت های سران در حصر جنبش سبز، و حل ماجرای لغو عضویت سپنتا نیکنام در شورای شهر یزد، از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست.

حق نشر عکس Jahan Sanat
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جهان صنعت

علل استعفای حریری

محمدرضا رئوف شيباني در مقاله‌ای در اعتماد با تاکید بر این که سناريوي استعفاي حریری در واقع تكرار سناريوي بحران قطر و سعودي با الگوي لبناني است، چند علت را برای این استعفا برشمرده اول حركت در راستاي سياست‌هاي تنش‌آفرين عربستان سعودي، امريكا و اسراییل علیه جمهوری اسلامی در منطقه . دیگراین که سعد حريري در برابر چالش جدي رقابت ميان سران اهل سنت لبنان براي تعيين رهبري اهل سنت گرفتار شده بود، در مقابل توطئه رقبا ناچار به استعفا شد.

نویسنده این احتمال را هم در نظر آورده که اسراییل كه از پيروزي‌هاي محور مقاومت در منطقه به‌شدت به هراس افتاده، هر آن ممكن است دست به اقدامات نسنجيده‌اي بزند، از اين رو سعد حريري در بخش پاياني پيام خود از شرايط خطرناك امنيتي اظهار نگراني كرد و تكرار سناريوي ترور رفيق حريري در شرايط فعلي عليه خود را نيز محتمل دانست. یا استعفا در آستانه انتخابات پارلماني لبنان معنا دارد که بر اساس قانون جديد احتمال شکست جریان المستقبل محتمل بود و حریری از خطر برگزاری انتخاباتی منجر به شکست دور ماند.

این کارشناس منطقه در مقاله اعتماد سرانجام استعفاي سعد حريري را شروع كليد خوردن سناريوهاي متعددي در لبنان و منطقه دانسته كه مبشر به خير نباشد، به ويژه اينكه محتواي سخنان حريري بيش از آنكه خروج از دولت براي حفظ آرامش و ثبات لبنان باشد، با هدف ايجاد تنش و بحران و متهم كردن ديگران صورت گرفته است.

نتایج معکوس در انتظار حریری

محمد بابابی در مقاله ای در جوان نوشته: استعفای سعد حریری درست زمانی صورت گرفت که نیروهای مقاومت در آستانه یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای تاریخی خود در مرز عراق و سوریه هستند. عراقی‌ها، سوری‌ها، افغانی‌ها، لبنانی‌‌ها و ایرانی‌‌ها دست به دست و قدم به قدم در دو سوی مرز عراق و سوریه در حال تنگ‌تر کردن حلقه محاصره علیه آخرین ایستگاه داعش یعنی شهر «البوکمال‌» هستند. اگر نیروهای مقاومت موفق شوند زودتر از امریکایی‌ها بر این شهر مسلط شوند به معنای این خواهد بود که برای اولین بار در تاریخ، محور مقاومت در یک گستره بزرگ‌تر جغرافیایی از طریق زمینی به یکدیگر وصل خواهند شد.

به نظر روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران: حالا که برنامه‌های سعودی‌‌ها در سوریه، عراق و یمن با شکست کامل مواجه شده، به نظر می‌رسد سعودی دوباره روی لبنان متمرکز شده تا این کشور را قربانی انتقام‌گیری از حزب‌الله کنند. ظاهراً ریاض با این اقدام می‌خواهند یک جو روانی سنگین علیه ثبات لبنان ایجاد کنند و این مسئله را القا کنند که تهاجم اسرائیل علیه این کشور قطعی است تا بدین طریق لبنان را بی‌ثبات کنند و حزب‌الله را تحت فشار قرار دهند.

جوان در نهایت ابراز امیدواری کرده که: رهبران حزب‌الله مانند چهار دهه گذشته به خوبی یاد گرفته‌ باشاند چگونه اقدامات دشمنان را به نتایج مثبت برای خود تبدیل کنند. به خصوص که دائماً به اسراییل هشدار داده اند که اگر جنگی را آغاز کنند، قطعاً پایان‌دهنده آن نخواهند بود.

حریری، قربانی خشم ریاض

مصیب نعیمی در مقاله‌ای در روزنامه ایران نوشته: استعفای غیرمترقبه سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان که از نقطه‌ای نامعلوم در عربستان با خواندن متن مکتوب در برابر دوربین شبکه العربیه عربستان سعودی انجام شد؛ ابهامات زیادی را در بین مقام‌های سیاسی لبنان و کارشناسان منطقه‌ای ایجاد کرد تا آنجا که رئیس جمهوری لبنان با ابراز تعجب اعلام کند که منتظر بازگشت حریری و شنیدن دلایل استعفا از زبان خود اوست. زیرا دست کم قبل از دومین احضار حریری از سوی دولت سعودی و سفرش به این کشور هیچ شائبه‌ای از تمایل او به استعفا وجود نداشت.

به نوشته کارشناس مدیر روزنامه الوفاق: حریری در متنی که می‌خواند در حالی تمام حملات را متمرکزبر ایران و حزب‌الله کرد که در میزبانی دو روز پیش خود از هیأت ایرانی با برخوردی مثبت از رابطه با تهران و حمایت‌های جمهوری اسلامی ایران استقبال کرده بود. او در سخنان دیروز خود در حالی مدعی دخالت ایران در مسائل کشورهای عربی از جمله لبنان شد که دست کم می‌¬توانست این سخنان و اعلام استعفا را در کشور خود مطرح کند تا دخالت عربستان در استعفا و رویکرد اظهارات او تا این حد هویدا نباشد. این شیوه عربستان در برخورد با افرادی است که دست پرورده خود می‌انگارد و اول بار هم نیست.

مقاله روزنامه ایران به این جا رسیده که: دور کردن گروه‌های تروریستی و تکفیری که حمایت عربستان را داشتند به دست ارتش لبنان و حزب‌الله و با حمایت ژنرال عون رئیس جمهوری لبنان و نیز واقعیت بازسازی روابط سیاسی لبنان و سوریه بر خلاف نظر ریاض به نحوی که سفیر سوریه در لبنان مستقر است و به زودی بیروت سفیر خود را به دمشق می‌فرستد از جمله مواردی بود که به ریاض نشان داد دیگر حاکمیت و فرماندهی بر رأس لبنان ندارد. بنابر این آنچه رخ داد را باید قربانی شدن حریری به پای عصبانیت عربستان تعریف کرد.

دانش آموز بی‌گناه

محمد توکلی در سرمقاله بهار با اشاره به سفر اخیر ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه به ایران واستقبال خیلى گرم مقامات ایرانى نوشته مردمی که حتى زمانى که مسکو به قطعنامه تحریمى ۱۹۲۹ راى مثبت داد، نیز چنین استقبال هاى گرمى را از مقامات ایرانى دیده اند برخوردشان با این رویداد چگونه است. آیا روابط گرم و صمیمانه با روسها که روز به روز بیشتر و بیشتر هم شده، براى همه بخشهاى جامعه قابل قبول اسـت؟

نویسنده به همزمانی سفر این دفعه ولادیمیر پوتین با روزهاى منتهى به۱۳ آبان،سالگرد اشغال سفارت آمریکا اشاره کرده و نوشته: روزهای تبلیغات سنگین آمریکا ستیزانه از سوى رسانه های رسمى ست که با رفتـار و گفتـار تند دونالدترامپ بهانه کافى هم به دسـت آمریکاسـتیزان وطنـى داده اسـت تا هیئت حاکمه آمریکا را از ازل تا به ابد،یکی نشان دهند.

نویسنده سرمقاله بهار با اشاره به طبع مخالف خوان جوانان نوشته: این جا همان نقطه اى است که شعار انحرافى و خلاف منافع ملى «مرگ بر روسیه» متولد مى شود. هنگامى که نه در موضعگیرى مسـئولان کشـور و نه در تبلیغات رسـمى موضوع منافع ملى مورد توجه قرار نمىگیرد و اصل و اسـاس انقلاب ۵۷ آمریکا سـتیزى دانسـته می شود، به طور طبیعى دانش آموز نوجوان گارد خواهد گرفت و با جایگزینى »شـرق ستیریزى« با »غرب ستیزى« از آن سوى بام به زمین خواهد خورد.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون احسان گنجی. قانون

لایحه سازمان نظام رسانه‌ای؛ چه باید کرد

کامبیز نوروزی در مقاله ای در روزنامه ایران در مورد لایحه نظام رسانه ای که در روزهای گذشته با انتقاد سراسری روزنامه نگاران و کارشناسان رسانه ای مواجه شده سه راه را برابر دولت پیش بینی کرده اول این که دولت اعتنایی به انتقادها نکند. کار خود را بکند و متن نهایی لایحه را برای ادامه بقیه مسیر به مجلس ارسال کند. این به معنای آن است که دولت تمایل دارد که سیاست‌ها و برنامه‌های خود را حتی به بهای مخالفت و صنف روزنامه نگار پیش ببرد. این واکنش را می‌توان آمرانه نام گذاشت.

راه دوم به نظر این حقوقدان اینست که دولت همزمان با ربررسی لایحه نظرات عده‌ای از روزنامه نگاران و کارشناسان را بگیرد و به تشخیص خود آنها را به کار گیرد یا نه. در این صورت اگر به صورت ظاهر توجه شده است ولی بازهم نمی‌تواند آنگونه که لازم است حس مشارکت در گروه ذی نفع ایجاد کند و نمی‌تواند مانع از نقار و نارضایتی در روزنامه نگاران کشور بشود.

اما راه حل سوم مطلوب نویسنده مقاله ایران است. به این ترتیب که بررسی لایحه نظام صنفی را به طور کامل متوقف کند. روزنامه نگاران، متخصصان علوم ارتباطات و حقوقدانان مستقل و مجرب را در عرصه عمومی به مشارکت بطلبد و این پرسش را به میان بگذارد که «بهترین راه برای ایجاد تشکل صنفی و حرفه‌ای روزنامه نگاری کشور چیست؟ این مجال برای رسانه‌ها، کارشناسان، دانشگاه‌ها و مراکز دیگر فراهم شود تا در فضایی آرام و فرصتی مناسب نظرات خود را ابراز کنند. در این صورت دولت می‌تواند با تأمل و تحمل کافی از برآیند نظرات کارشناسی خود را بهره‌مند کند و به نتایج آن نیز پایبند باشد..

بهره‌گیری از نظرات متنوع

حسین انتظامی معاون وزارت ارشاد در مقاله ای در همین روزنامه توضیح داده که دو لایحه یکی به عنوان قانون مطبوعات برای حمایت از آزادی ها در دست تهیه است و یکی سازمان نظام رسانه‌ای یک سازمان حرفه‌ای است و با تشکل‌های صنفی تفاوت دارد؛ هر چند مکمل همدیگرند.

نویسنده مقاله که تدوین کننده اصلی فکر لایحه نظام رسانه ای است با تاکید بر این که دولتی که رویکردها و برنامه‌های آن گسترش آزادی بیان و به طور خاص آزادی مطبوعات است و رسانه را در کنار غذا و سلاح، رکن سوم امنیت ملی می‌داند منطقاً نقض غرض نمی‌کند و متونی را مصوب نمی‌کند که به زیان این شتاب دهنده پیشرفت ملی باشد.

به این ترتیب مقاله روزنامه دولت روشن کرده که: به نظر می‌رسد در این فضا بهره‌گیری از نظرات متنوع و اصلاح گرانه در محیطی آرام و همگرایانه راهگشا خواهدبود. بدیهی است با رویکرد و همت دولت نسبت به رسانه‌ها بویژه در امری که متعلق به خود آنان است همچنان مسیرهای مشارکت فعال را فعال‌تر می‌کند تا هنوز که این پیش‌نویس‌ها در راهروهای کمیسیون فرهنگی دولت است با جمع‌آوری نظرات اصلاحی به اجماع برساند. جمع‌آوری برآیند نظر همکاران دور از دسترس نیست.

احمدی نژاد هم وارد نشد

پوریا عالمی در ستون طنز شرق در پاسخ این سؤال «سازمان نظام رسانه‌ای» چیست نوشته: خلاصه‌اش این است که مطبوعات باید «در» دولت باشند و خلاص. مطبوعات باید منتقد دولت باشند، اما نظام رسانه می‌گوید ما نظارت سخت می‌کنیم و باید روزنامه‌نگاران را تأیید کنیم. خب کدام شیر پاک‌خورده‌ای منتقد یا معترضش را تأیید می‌کند؟ روزنامه‌نگاری قبلا چیز مستقلی بود، بعد از قانون‌شدن نظام رسانه، از استقلال که یک امر انتزاعی است تبدیل می‌شود به پرسپولیس که یک امر تاریخی و ازدست‌رفته است.

به نوشته این طنزنویس: تصویب نظام رسانه روزنامه‌نگاران را عملا می‌کند کارمند دولت. خب وقتی حق با کسی است که حقوق می‌دهد، معلوم است عاقبت مطبوعات چه می‌شود. نظام رسانه مطبوعات را به دلیل روابط خصوصی تبدیل می‌کند به روابط‌عمومی دولت‌ها. می‌گویند نظام رسانه مثل نظام پزشکی و نظام وکالت است. بله! منتها یک پزشک و وکیل فردا تصمیم بگیرند می‌توانند کار «روزنامه‌نگاری» کنند، اما یک روزنامه‌نگار بخواهد از فردا وکالت یا طبابت کند، باید دوباره ١٠ سال برود مدرسه و دانشگاه، بعد هم همین نظام‌پزشکی‌ها و نظام‌وکالت‌ها می‌زنند پدر صاحب‌بچه‌اش را درمی‌آورند.

در ادامه ستون طنز شرق آمده: همین الان که مثلا مطبوعات مستقل‌اند، دوزار سوبسید نقدی، سبب شده مطبوعات جای نقد دولت‌ها، قربون‌صدقه دولت‌ها بروند. نظام رسانه تأیید شود، لابد هرروز تیتر می‌زنند: ‌ای دولت کریمه بخورم برات غصه‌ات را! ااحمدی‌نژاد با همه احمدی‌نژادبودنش و وزرای ارشادش اصلا نزدیک تصویب این موضوع نرفتند، الان روحانی با همه ارغوانی‌بودنش شش‌ساله دارد با پنبه گردن مطبوعات را ... ماساژ می‌دهد.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption کارتون فیروزه مظفری. اعتماد

توفان تحریم‌ها

محمدصادق جنان‌صفت در مقاله ای در جهان صنعت بدون چون و چرا بپذیریم کسب‌وکار ایرانیان دوباره در توفان تهدید رژیم تحریم آمریکایی‌ها قرار گرفته است و سردرگمی و نگرانی از این تهدیدها در میان گروه‌های گوناگون اجتماعی روندی فزاینده را تجربه می‌کند. معنای مادر تحریم‌ها این است که روزهای سخت‌تری پیش روی اقتصاد ایران در سطح کلان و بر زندگی روزانه شهروندان است.

نویسنده اقتصاددان در پاسخ این که چه می‌توان کرد نوشته یک کار این است که همانند روزهای سپری‌شده دست روی دست بگذاریم و منتظر باشیم تحریم‌ها آغاز شود و گسترش یابد و آنگاه دنبال راه و چاره باشیم. این کاری است که دولت دوازدهم تا امروز انجام داده و حاضر نیست با شهروندان ایرانی درباره ابعاد و پیامدهای تحریم‌های جدید سخن بگوید و آنها را آماده کند. فرماندهان اقتصاد ایران در روزها و هفته‌های پس از سخنان ترامپ تنها در سطح کلی اعتراض کرده و اقدامی در جهت کاهش آسیب‌ها نکرده و با فعالان اقتصادی نیز نشست و برخاست برای تضارب آرا نداشته‌اند.

جهان صنعت تاکید کرده یک راه دیگر این است که با توجه به مجموعه شرایط قابل اعتنا و قابل مشاهده قبول کنیم رژیم تحریم‌ها دوباره برقرار خواهد شد و باید دنبال راه گشت تا آسیب‌های غیرقابل جبران بر معیشت و کسب‌وکار ایرانیان به ویژه گروه‌های کم‌درآمد ایرانی وارد نشود. به نظر می‌رسد بخش خصوصی ایران می‌تواند و باید برای عبور دادن اقتصاد ایران از بحران پیش‌رو پیشگام شود و دنبال پدیدارسازی تفاهم ملی از مسیر اتاق بازرگانی ایران باشد..

زنگ خطر بحران اجتماعي

قانون در گزارشی نوشته:مشكلات فراواني كشور را در اين روزها فراگرفته است. از مشكلات اقتصادي گرفته تا معضلات اجتماعي كه بيشتر آن ناشي از فقر اقتصادي و فرهنگي است. چندي پيش تقی رستم‌وندی، قائم مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی با هشدار نسبت به افزایش افسردگی در زنان، از آن به عنوان زنگ خطر افزایش تمایل زنان به استعمال مواد مخدر یاد کرد.

به نوشته این گزارش: البته طرح سلامت روان وزارت بهداشت می گوید ۲۱.۶ درصد از افراد کشور از یکی از مشکلات خلقی رنج می برند که سبب افسردگی و گرایش آن‌ها به مواد مخدر می‌شود. اما آمارهاي قائم مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی نشان می دهد: در حوزه اعتیاد در ۶ ماهه نخست امسال بیش از ۱۹۰ درصد کشف پیش سازه‌های هرويین و مواد مخدر صنعتی افزایش یافته است، همچنین جمع آوری معتادان متجاهر از اسفند پارسال آغاز شده و حدود ۱۳ هزار نفر از آن‌ها جمع آوری شده‌اند.

رشد خشونت در ساختار آموزشي

فاطمه سعيدي در مقاله ای در شرق با اشاره به اخباری که از خشونت بدني دانش‌آموزان به وسیله كادر آموزشي مدارس در فضای مجازی منتشر می شود نوشته اگر پاي صحبت معلمان بنشينيم، برايمان خاطراتي از ادبيات دانش‌آموزان در مواجهه با خود بازگو مي‌كنند كه حيرت‌زده مي‌شويم. نه‌تنها خشونت كلامي كه حتي خشونت فيزيكي دانش‌آموزان عليه كادر مدرسه نيز گه‌گاه در خبرها به چشم مي‌خورد. مواجهه والدين با كادر مدارس نيز نمونه‌هايي از خشونت كلامي و فيزيكي را به نمايش مي‌گذارد.

نماینده تهران در این مقاله پرسیده: دانش‌آموزي كه معلم خود را با الفاظ ناپسند خطاب قرار مي‌دهد و والديني كه به بهانه دلسوزي براي فرزند خود كادر مدرسه را با ناسزاگويي آزرده مي‌كنند، برآمده از كدام فرهنگ هستند؟باليدن به فرهنگ و تمدن چند‌هزار‌ساله و افتخار به پيشينه فرهنگي ملت ايران البته درست است؛ اما اين پيشينه چرا امروز به كمك ما نمي‌آيد؟ صِرف اينكه گفته شود اينها استثنا هستند و بايد پررنگ شوند چاره كار نيست.

مقاله شرق به این جا رسیده که: آيا انتظارمان از آنچه در مدرسه مي‌گذرد، مطابق با ظرفيت‌ها و واقعيات موجود است؟ آنچه دانش‌آموز در خانواده با آن رشد مي‌كند، چقدر مطابق با همان پيشينه فرهنگي و مذهبي ماست؟ گذراندن ساعت‌ها وقت دانش‌آموزان پاي تلويزيون، تلفن همراه و ساير ابزار ارتباطي از اين نسل چه ساخته است؟ صداوسيماي ما به‌عنوان مهم‌ترين رسانه چقدر توانسته نقش خود را درست ايفا كند؟ خانواده‌ها درباره تربيت فرزندان خود در عصر كنوني چه آموزش‌هايي ديده‌اند؟ واقعيت اين است كه ميان ما و نسل امروز تفاوت‌هاي شگرفي وجود دارد.

فیصله در پله پایین

جامعه فردا در سرمقاله خود با اشاره به پیچیده شدن ماجرای لغو عضویت سپنتا نیکنام از شورای شهر یزد نوشته:اکنون دیگر کسی پیشنهاد نمیدهد مجمع تشخیص مصلحت نظام در موضوع دخالت کند؛ مجلس مأمور شده است قانون انتخابات شوراها را به نحوی تغییردهد که نظر فقهای شورای نگهبان تأمین شود. اما این همه ماجرا نیست و مجلس جز با نقض چند اصل قانون اساسی نمی تواند پیشنهاد اختصاص رأی اقلیت های دینی به نامزدهای همکیش آنها را صورتبندی کند.

به نوشته این مقاله: هم اکنون زمزمه هایی هست که چرا رئیس مجلس، یعنی همان شخصی که در ماجرای موسوم به سپنتا موضع مستحکم دفاع از حقوق اساسی هموطنان اقلیت دینی را گرفت، دستور تشکیل گروهی برای بازتنظیم و تغییر قانون انتخابات را با مضمونی کاملا مخالف با عقیده شخصیاش داده است؟ فارغ از اینکه نشانه هایی از فشار به مجلس در موقعیت کنونی آشکار است، نگاهی از سر پیش بینی به روند آتی این ماجرا می تواند هشداری مجدد به ما بدهد: بدون شک مجلس با آنچه آشکارا نقض قانون اساسی است موافقت نخواهد کرد و نتیجه آن است که بحران ساخته کج بینی در یزد، ممکن است لزوم مداخله مقامات ارشد نظام برای فیصله بخشی ماجرا از منظر حرف آخر را پدید آورد.

جامعه فردا تاکید کرده: این راهی مناسب نیست و خرج کردن یک دارایی ارزشمند برای امری است که به بهایی بسیار ارزانتر قابل حصول می بود. کماکان میتوان گفت عقل سلیم حکم می کند نهاد نگهبان قانون اساسی باید حل این معضل را به دوش گیرد و گره را به دست و کلام خویش بگشاید. گذاشتن وظیفه شکستن قانون اساسی به عهده مجلس، بدترین گریزگاهی است که ستون اصلی نظام را- که در روز سخت تکیه گاه ماست- سست می کند.

حق نشر عکس qanoon
Image caption کارتون ابوالفضل رحیمی. قانون

ابتکار تسخیر لانه جاسوسی

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت مصاحبه ای کرده است به مناسبت سالگرد تسخیر سفارت آمریکا با خانم معصومه ابتکار یکی از تسخیرکنندگان این سفارت. اول از وی پرسیده: از اون روز چی یادتونه خانم ابتکار؟ او جواب داده: چیز خاصی یادم نیس.. فقط یادمه آقای اصغرزاده قلاب گرفت من رفتم بالا

جهان صنعت: چی شد که دست به این کار زدید؟

ابتکار: اینم دقیق یادم نیس.. فقط اینو یادمه که یه لحظه به خودم اومدم دیدم دارم تسخیر می‌کنم.

جهان صنعت: یعنی از قبل برنامه‌ای نداشتین؟

ابتکار: چرا... یک ساعت قبلش با بچه‌ها تلفنی هماهنگ کردیم، یک ساعت بعد بالای دیوار سفارت بودیم

جهان صنعت: اون لحظه به این فکر کردین که کار درستی می‌کنین یا نه؟

ابتکار: اون لحظه‌ای که بالای دیوار بودم یه لحظه بهش فکر کردم ولی راه برگشت نبود چون یکی دیگه داشت از دیوار می‌اومد بالا و نمی‌شد برگشت پایین. در واقع مجبور شدم تسخیر کنم.

جهان صنعت: هدف‌تون از این کار چی بود؟

ابتکار: من شنیده بودم سفارت هر کشور خاک اون کشور محسوب می‌شه. مام پیش خودمون گفتیم اگه سفارت رو بگیریم انگار خود آمریکا رو گرفتیم.

جهان صنعت: بعد از اون برنامه‌‌ دیگه‌ای هم داشتین؟

ابتکار: بله... قرار بود از اونجا بریم واشنگتن رو بگیریم ولی چندتا از بچه‌ها موقع پریدن از روی دیوار پاشون ضرب دید، دیگه قضیه کنسل شد!

جهان صنعت: به نظرتون کار درستی کردین؟

ابتکار: آره خیلی خوش گذشت انصافا

موضوعات مرتبط