روزنامه های تهران: هجوم میلیون ها نفر به مرزهای عراق

روزنامه های امروز تهران، سه شنبه ۱۱ آذر در عنوان های اصلی خود از هجوم میلیون ها ایرانی برای حضور در چهلم عاشورا که به اربعین مشهور است نوشته اند. این روزنامه ها با نقل سخنان رهبر که آرزو کرده به جای کسانی بود که از چند روز پیش عازم عراق شده اند، بیشتر صفحات خود را به عزاداری ها اختصاص داده اند.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption تیتر و عکس صفحه اول شهروند

شهروند که در تیتر و گزارش اصلی خود خبر از بسته شدن مرز مهران بر روی زایران داده نوشته: دو روز مانده به اربعین امسال مرز مهران یکی از پایانه‌های اصلی خروج مسافران و زائران بسته شد و حالا صدور ویزا تنها در اهواز، کرمانشاه و مشهد انجام می‌شود؛ درحالی‌که گزارش‌ها حاکی از ازدحام کم‌سابقه‌ای پشت مرزهای مهران، شلمچه و چزابه است؛ اما جانشین فرمانده ناجا می‌گوید زائران به سمت شهرهای مبدا بازگردند؛ چرا که امکان خروج از کشور برای آنها وجود ندارد.

گزارشگر این روزنامه نوشته: دو روز دیگر تعداد زائران اربعین به اوج می‌رسد، آنها که آمده‌اند تا با وجود همه مخاطرات و نا‌امنی‌هایی که در عراق هست پیاده از نجف تا کربلا بروند و پرچم‌های هیأت من الذله را در آسمان عراق بلند کنند و بچرخانند. براساس گزارش‌های دریافتی از مرز مهران، این پایانه یکی از شلوغ‌ترین روزهای خود را می‌گذراند و حجم ترافیک از پل زائر تا پایانه مرزی بالا است؛ به‌طوری که زائران مجبورند مسیری ١١ کیلومتری را با پای پیاده برای خروج از کشور تا پایانه مرزی مهران طی کنند.

کیهان که تیتر بزرگ خود را به یکی از مراثی مشهور اربعین اختصاص داده با عنوان «باز این چه شورش است که در خلق عالم است» از حضور میلیون ها نفر در راه کربلا خبر داده و نوشته: در زمانه ای که غرب با تمام ابزار و توان به میدان آمده است تا چهره‌ای مغشوش و مشوه از اسلام و مسلمانان به نمایش بگذارد، اربعین و فوج میلیونی زائران پیاده‌اش بزرگ‌ترین نمایش از چهره واقعی اسلام است.

به نظر این روزنامه تندرو: زیارت اربعین چنان قیمتی دارد که حضرت آقا به حال روندگانش غبطه خوردند و فرمودند ای کاش ما نیز همراه شما بودیم و البته این غبطه خوردن عجیب نیست.

محمدعلی ابطحی در مقاله ای در شرق نوشته: پیاده‌روی نجف تا کربلا در اربعین، عهد دیرین علمای نجف بوده است که سال‌های زیادی سابقه دارد. قدیمی‌ترین عکس‌هایی که در آرشیو حوزه‌های علمیه وجود دارد، مربوط به تصاویر مراجع بزرگ تقلید است که سال‌های دور در پیاده‌روی اربعین شرکت داشته‌اند. این حضور در مراسم پیاده‌روی در یک سنت نانوشته برای مراجع قدیم نجف تا طلبه‌های عادی، معمول بوده است و در کنار روحانیون که بدنه اصلی پیاده‌روی کم‌جمعیت آن دوران‌های دور بودند، مردم عادی هم شرکت می‌کردند.

نویسنده با اشاره به این که این مراسم در دوران صدام کم‌رنگ‌تر شد اما در همان دوران هم به‌کلی از بین نرفت نوشته: نکته فوق‌العاده زیبای این مراسم، درنوردیدن مرزهاست. اکثر میزبانان عراقی هستند. در خاک عراق این راهپیمایی انجام می‌شود و اکثریت این جمعیت عظیم غیرعراقی هستند. در اینجا چیزی فراتر از ملیت وجود دارد، عقیده‌ای درونی که میزبان را سخاوتمند و میهمان را مهربان می‌کند.

در ادامه مقاله شرق آمده: در این دوسال اخیر این تظاهرات و پیاده‌روی در کشوری صورت می‌گیرد که بخشی از آن در اختیار داعش است؛ این گروه خطرناک و دور از انسانیت که از نظر عقیدتی خود را دارای بیشترین فاصله با شیعیان می‌داند و آسیب‌رساندن به عزاداران امام حسین می‌تواند ضربه سمبلیک عقیدتی باشد. این را همه شرکت‌کنندگان می‌دانند.

حق نشر عکس Kayhan
Image caption تیتر و عکس صفحه اول کیهان

عاشورا و اربعین را ایرانیزه نکنیم!

صاد‌‌‌‌‌ق زیباکلام در مقاله ای در قانون با این عنوان نوشته: «عاشورا هویت ملی ماست»، «عاشورا با ایرانیت عجین شده»، «دنیا امروز کربلا و عاشورا را با ایران و ایرانیت می‌شناسد»، «این افتخار ایران و ایرانیان بوده که در طول تاریخ نگذاشتند پرچم کربلا و عاشورا برزمین بماند» و «ایران و ایرانیان احیاگر اسلام راستین در هیبت تشیع بوده‌اند». این‌ها و گزاره‌های مشابه آن‌ها با مضمون ایجاد نوعی هویت ملی ایرانی برای محرم و عاشورا چند سالی است که در ایران به‌راه افتاده و به‌نظر می‌رسد هر سال هم منظما ابعاد آن دارد گسترده‌تر می‌شود.

این استاد دانشگاه با تاکید بر این که نمی‌دانم اصرار برایرانی نشان دادن و ایرانی کردن محرم و عاشورا و پیوند زدن آن با تشیع چقدر از نظر تاریخی درست است نوشته: از منظر افزایش اختلاف میان شیعه و سنی هم عمل درستی نیست. مشکل «ایرانیزه» کردن محرم و عاشورا به کنار، چند سالی است که شاهد به‌ راه افتادن سنت رفتن پیاده به کربلا در اربعین شده‌ایم. سنتی که صداوسیما هم اصرار و تبلیغات زیادی برای آن به‌راه انداخته‌اند وتلاش می‌شود تا هرچه بیشتر بر تعداد زوار اربعین افزوده شود.

مقاله قانون در نهایت به این جا رسیده که: محرم، کربلا و عاشورا بخشی از تاریخ اسلام است و نمی‌توان آن‌ را با انگیزه‌های ناسیونالیستی ایرانی یا «پان فارسی گرایی» از یکسو و احساسات‌نژاد پرستانه ضدعربی از سویی دیگر، علیه اعراب و دیگر مذاهب به‌حساب آورد. به ویژه اینکه شاید برخی از ایرانیان امسال بدشان هم نیاید که به سعودی‌ها نشان دهند که ببینید چندین برابر جمعیت حج در کربلا راهپیمایان حسینی آمده‌اند اما نه جرثقیل برسرکسی سقوط می‌کند، نه خون از بینی کسی می‌آید و نه حتی یک نفربه‌واسطه سوء مدیریت و بی‌کفایتی مسئولان وبرنامه ریزان زیر دست و پا می‌رود.

شرایط ترس آفرین

صادق جنان صفت در سرمقاله روزنامه ایران به مشکلاتی اشاره کرده که دولت پیشین از خود باقی گذاشته و تصویری دردناک از شرایطی به دست داده که نظام بانکداری فرسوده است و بخش‌هایی از شبکه بانکی شامل برخی از بانک‌های رسمی و احتمالاً همه مؤسسه‌های غیرمجاز کسری‌های قابل توجه در ترازنامه دارند. صندوق‌های بازنشستگی ایران کسری‌های مزمن دارند و برخی از این صندوق‌ها فقط با فروش دارایی‌های ثابت خود و یا دریافت وام‌های با بهره‌های بالا می‌توانند پرداخت‌های ماهانه خود را انجام دهند.

نویسنده افزوده: فولادسازان بزرگ، معادن غول‌پیکر، خودروسازان، شرکت‌های تولید فلزات و صدها شرکت صنعتی خصوصی در بدترین وضعیت از نظر فروش و سرمایه‌گذاری قرار دارند و شرکت ثروتمند نفت هم بدهی‌های بسیار هنگفت دارد، وضعیت بنگاهداری نیز در بدترین حالت قرار دارد. با توجه به ارزانی نفت در بازار جهانی ایران می‌توان به ۴۰ میلیارد دلار درآمد ارزی نفت امیدوار باشد. بودجه‌های جاری شامل پرداخت به میلیون‌ها کارمند، پرداخت یارانه نقدی و هزینه‌های آموزش و بهداشت و دفاع ایران این میزان درآمد را یکسره به خود اختصاص می‌دهند و پولی برای سرمایه‌گذاری دولتی باقی نمی‌ماند.

در نهایت سرمقاله ایران افزوده: تصوری بسیار ترسناک وجود دارد که منتقدان دولت یازدهم بخواهند برنامه‌های اقتصادی این دولت را از نظر اقتصادی ناکام بگذارند. جلوگیری از اجرای تصمیم‌های بسیار مهم از مسیرهایی است که می‌توانند برنامه‌های دولت را ناکام بگذارند. بدترین حالت برای ایران قدرت گرفتن دوباره جریان پوپولیست و ناسازگار با جهان است که می‌تواند ترس‌آفرین باشد.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون کیوان وارثی، قانون

سکوت در برابر برادر خوانده ها

احمد پورنجاتی در سرمقاله بهار نوشته: در کشـور بى دولت -به مفهوم حاکمیت- است که هر اتفاقى بیفتد ربطى به دولت ندارد، چون دولت، مرده است! دولت ها- بـا همان گستره مفهومى- جز حریم خصوصى شهروندان، در زمینـه هر رخدادى در عرصه عمومى جامعه، مسئولیت دارند و ذره اى خونسردى و پاپس کشى و شانه خالى کردن آنان، با هیچ توجیه و ماله کشى، پذیرفته نیست. نظام سیاسى برخوردار از مشروعیت حقوقى و مقبولیت ملى، بـراى پیشبرد برنامه ها و به نتیجه رساندن هدف هایش هم حق دارد و هم تکلیف که سـر راست و بى حرف و حدیث اقدام کند.

به نوشته این مقاله: رودربایستى، ملاحظه کارى، ترس خوردگى و خلاصه هر رفتار مماشات گونه دستگاههاى مسئول قانونى در برخورد با سرکشى مصون پندارانه محفل ها یا گروههاى فشار، خواسـته و ناخواسته پیام هایی به مردم می دهد مثل این که ما کارهاى نیسـتیم. پس انگارى که اصلا نیسـتیم! بدترین نتیجه این پیام، نومیدى طرف قانون پذیر ازحمایت قدرت مشروع و قانونى از یکسو و جسارت لجام گسیخته طرف قانون شکن، از سوى دیگر است.

به گمان نویسنده سرمقاله بهار واکاوى دقیق و بى طرفانه همه یا بیشینه حرکتهاى خشونت آمیز که درهمه این سالها به ویژه در برهه هاى خاص پیشاانتخابات، ازسـوى گروههـاى فشـار رقم خـورده که بى استثنا وابسته، دلبسته یا همسوى یک جریان سیاسى خاص بوده اند، متاسفانه کشور را به رفتار بی مسوولیتی رهنمون می کند.

چرا شورای نگهبان مخالف است

اعتماد در سرمقاله خود با اشاره به این که در ماه‌های اخیر چند پیشنهاد درباره انتخابات از سوی وزارت کشور مطرح شده است که با مخالفت نسبی از سوی شورای نگهبان مواجه گشته نوشته: شفاف شدن صندوق‌های رای و نیز نصب دوربین در محل اخذ رای. یکی از دلایلی که در رد هر دو پیشنهاد مطرح شده، لزوم مخفی بودن آرای مردم است. مطابق اصل شصت و دوم قانون اساسی، نمایندگان مردم به‌طور مستقیم و با رای مخفی انتخاب می‌شوند.

به نظر این روزنامه هر دو پیشنهاد وزارت کشور مبتنی بر تجربیاتی است که بخش قابل توجهی از ادعاها علیه سلامت انتخابات را می‌تواند خنثی کرده و پاسخ دهد. در گذشته بارها شاهد بوده‌ایم که برخی از افراد مدعی شده‌اند که صندوق‌های رای‌گیری، پیش از آغاز دارای برگه‌های رای بوده است. در حالی که شفافیت صندوق پاسخ مستدلی به این خطای احتمالی است و نه تنها همه افراد و دست‌اندرکاران صندوق در ساعت آغاز رای‌گیری می‌توانند داخل صندوق را ببینند، بلکه مردمی که جزو نخستین افراد برای رای دادن وارد حوزه می‌شوند، نیز قادر هستند که به خوبی ببینند هیچ برگ رایی پیش از آنان در صندوق نیست.

اعتماد افزوده: به علاوه میزان برگه‌های آرایی که در ساعات پایانی در صندوق است، نشان‌دهنده تقریبی تعداد آرای مأخوذه است و نمی‌توان در این باره نیز نظر دیگری داشت. همه اینها را می‌توان با دوربین فیلمبرداری در حوزه مستندسازی کرد و جلوی هرگونه خطای احتمالی را گرفت و اعتبار انتخابات را بالا برد. از همه مهم‌تر اتفاقاتی است که در حوزه رای‌گیری رخ می‌دهد و معمولا دخالت یا حضور ناظران نامزدها و اختلافاتی که میان ناظران شورای نگهبان و وزارت کشور و سایر افراد رخ می‌دهد که وجود دستگاه فیلمبرداری در حوزه نه تنها این وقایع را ثبت و ضبط می‌کند، بلکه موجب می‌شود افراد نیز اجازه تخلف را به خود ندهند.

اهمیت معلولان

عباس عبدی در مقاله ای به همین عنوان در شهروند با اشاره به روز جهانی معلولان نوشته:» آنان که در سنین بالاتری هستند، به خوبی به یاد دارند که در چند دهه پیش معلولیت نه‌تنها یک نقص جسمی یا فکری بود، بلکه از آن بدتر، برای فرد معلول یک فاجعه اجتماعی و ارتباطی نیز محسوب می‌شد. چه بسیار معلولان ذهنی که تحت عنوان دیوانه مورد تهاجم جسمی و انواع و اقسام آزارهای کودکان و حتی بزرگسالان قرار می‌گرفتند و جامعه نیز واکنش خاصی را در برابر آنان نداشت.

به نوشته این مقاله: این ذهنیت ناروا و غیراخلاقی و ضد اسلامی درباره آنان وجود داشت که گویی این افراد دچار نفرین یا گناه شده‌اند که چنین آفریده شده‌اند. امروز که به آن دوران نگاه می‌کنیم، جز احساس شرمندگی نسبت به آن محیط و جامعه و مردم، حس دیگری در ما برانگیخته نمی‌شود. این وضع فقط در ایران نبود، شاید جوامع دیگر نیز چنین تجربیاتی داشته‌اند و هم‌اکنون هم دارند. حالا با اطمینان می‌توان گفت که یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی در هر جامعه، جایگاه معلولان در آن جامعه است.

مقاله شهروند به این جا رسیده که: جامعه توسعه‌یافته جامعه‌ای است که جایگاه و ارزش هر انسان فارغ از هرگونه تعلق و رنگ و نیز محدودیت جسمی و روانی، حفظ و محترم شمرده شود. درواقع دفاع ما از انسان، دفاع از خودمان است. اگر ما ببینیم که یک معلول تأمین نمی‌شود و به شهروندی درجه چند تبدیل شده است، درواقع ارزش انسان و به معنای دقیق‌تر ارزش خودمان را تنزل داده‌ایم.

وقتی که از جامعه برابر سخن می‌گوییم، فقط برابری در رنگ، نژاد، جنسیت، زبان و مذهب و... نیست. برابری به‌عنوان یک واقعیت برای هر کسی که به این دنیا می‌آید، است و اگر معلولیت جسمی یا ذهنی دارد، او نیز باید از مواهب زندگی مثل سایرین بهره‌مند باشد.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون مهدی عزیزی، بی قانون

نشنوه

شهرام شهید‌‌‌ی در ستون طنز شهروند گفتگویی را نقل کرده:

- گرسنمه. کاش الان یک ساندویچ مک دونالد دوبل می‌زدیم به بدن تا...

- هیس. ساکت باش می‌شنوه

- ای بابا. یادم نبود مک دونالد از ابزار جاسوسی است. خب حالا کی.اف.سی هم بود...

- هیس. ساکت باش می‌شنوه

- باباجان کی‌اف‌سی را که گفتند شعبه زده در تهران و شعبه‌اش مجوز داره و حلال است. یعنی مجوز جاسوسی داده‌اند؟

- هیس. ساکت باش می‌شنوه

- عجبا! اصلا ولش کن. کاش یک کیلو سیب‌زمینی داشتیم می‌انداختیم تو آتش دور هم ...

- هیس. ساکت باش می‌شنوه

- آخه حرف‌زدن در مورد سیب‌زمینی هم ممنوع شد؟ آهان حتما چون آن نماینده مجلس به خاطر سیب‌زمینی استعفا داده می‌گویی؟ راستی استعفایش را پس گرفت یا...

- هیس. ساکت باش می‌شنوه

این گفتگو از دید طنزنویش شهروند ادامه می یابد تا جایی که صدای مخاطب بلند می شود:

- ای وای خب بشنوه. مگه چی داریم میگیم؟ مثلا بشنوه چی کارمون می‌کنه؟

- عجب پیله‌ای هستی‌ها. بابا خیر سرمان داریم قایم باشک‌بازی می‌کنیم. خب می‌شنود می‌آید پیدایمان می‌کند. آمدی بازی کنی یا حرف بزنی؟

- آهان. راست میگی. کاملا توجیه شدم... هیییییییس

مطالب مرتبط