روزنامه های تهران؛ اجرای برجام و آزادی دلارها نزدیک است

روزنامه های امروز صبح تهران، چهارشنبه ۲۳ دی در تیترهای اول خود ضمن مهم شمردن خبر انفجار استانبول از سیاست های دولت ترکیه انتقاد کرده و از قول منابع مختلف خبر داده اند که آغاز اجرای برجام نزدیک است و بزودی با لغو تحریم های بانکی میلیاردها دلار اموال بلوکه شده ایران آزاد می شود.

ادامه انتقادها از سیاست خصمانه سعودی و اظهارنظرها درباره تاخیر تهیه بودجه سالانه کشور به علت نامعلوم بودن درآمدهای نفتی کشور از دیگر مطالب روزنامه های امروز است.

حق نشر عکس Donyaye Eghtesad
Image caption تیتر و عکس صفحه اول دنیای اقتصاد

لغو تحریم ها در راه

چند روزنامه امروز در تیترهای بزرگ صفحه اول خود خبر داده اند که از چند روز دیگر تحریم های بانکی لغو می شود و میلیاردها دلار دارایی های بلوکه شده ایران در خدمت کشور قرار می گیرد.

روزنامه دولت با تیتر ۳۰ میلیارد دلار دارایی ایران آزاد می شود از قول رییس بانک مرکزی نوشته: با اجرای برجام، هفته آینده منابع بلوکه شده ایران آزاد می شود ولی الله سیف با اظهار تعجب از تحلیل های شتابزده از بازار ارز نوشت: نوسانات نرخ ارز تحت تأثیر اخبار رویدادهایی است که منتشر می‌شود برخی تصور می‌کنند که دولت برای تأمین ریال و منابع بودجه قیمت ارز را بالا می‌برد که اصلاً این‌گونه نیست در چند روز آینده برجام اجرایی و تحریم ها برداشته می شود.

دنیای اقتصاد در خبر اصلی خود نوشته: آزادسازی ۳۰ میلیارد دلار از منابع بلوکه‌شده ایران و اجرای برجام از روز جمعه دو خبری بود که در فضای رسانه‌ای منتشر شد. خبر اول موعد آزادسازی این رقم بود. خبر دوم زمان اجرای برجام است.

این روزنامه به نقل از منابع خبری نیز از نهایی شدن دستورالعمل‌های مربوط به لغو تحریم‌ها در نشست ابتدای هفته هیات‌های ۱+۵ و هیات ایرانی خبر داده و نوشته: همزمان با این اخبار کمیته‌های ستاد اقتصادی پساتحریم پارلمان بخش خصوصی پایتخت از عملکرد خود در ماه‌های اخیر و برنامه‌های پیش‌رو رونمایی کردند. این ستاد شامل پنج کمیته بین‌الملل، بررسی موانع سرمایه‌گذاری، آموزش، اطلاع‌رسانی و رتبه‌بندی شرکت‌ها است که با هدف سامان‌دهی فعالیت‌های بخش خصوصی در دوران پساتحریم فعالیت خود را آغاز کرده‌اند.

اردوغان و مشکل ترکیه

مسعود سلیمی در سرمقاله جهان صنعت به مناسبت انفجار دیروز در میدان سلطان استانبول نوشته: هنگامی که در سال‌های آغازین هزاره سوم میلادی حزب عدالت و توسعه با نشانه اعتدال مذهبی و با شعارهای اقتصادی روی کار آمد، بسیاری بر این باور بودند که نوع تازه‌ای از حکومت معتدل مذهبی در کشوری که آزادی مذهب در قانون اساسی آن تضمین شده، روی کار آمده است. حزب عدالت و توسعه که با تکیه بر آمارهای مثبت اقتصادی حکومت را در دست گرفته بود در طول ۱۴ سالی که بر مسند قدرت قرار دارد، رفته‌رفته با کاستن از قدرت ارتش و برعکس افزایش قدرت نیروهای امنیتی از یک‌سو و گسترش سیاست‌های منطقه‌ای و جهانی خود از سوی دیگر، ترکیه را به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای به رخ جهانیان کشیده است.

به نوشته این مقاله: ترکیه که روزگاری برپایه قدرت ارتش، خود را از درگیری‌های منطقه‌ای دور نگه می‌داشت، امروز جدا از تنش‌های مرگبار و دائمی با کردها با پیامدهای جنگ سوریه، تنش تهران- ریاض، اختلاف با مسکو و در یک کلام در مرکز بحران‌های خاورمیانه قرار گرفته است. ترکیه در سال ۲۰۱۵ با تعدادی عملیات تروریستی مرگبار روبه‌رو بود و اینک در آغاز ۲۰۱۶، تروریسم همچنان امنیت این کشور را تهدید می‌کند. وابستگی اقتصاد ترکیه به توریسم، خود از جمله مشکلاتی است که با ادامه حملات تروریستی مانند آنچه دیروز در میدان سلطان‌احمد، قلب توریستی استانبول رخ داد و تعدادی خارجی جان خود را از دست دادند، خود را بیشتر نشان می‌دهد.

در پایان این مقاله آمده: با بندبازی اردوغان روی لبه تیز تیغ و عوض کردن پی‌در‌پی کارت‌های بازی در خاورمیانه سایه تروریسم بر سر ترکیه سنگین‌تر می‌شود.

ناکامی عربستان در پروژه ایران‌ستیزی

جعفر حق‌پناه در مقاله ای در روزنامه ایران با اشاره به بیانیه های تند شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه عرب علیه ایران نوشته: محکومیت حمله به اماکن دیپلماتیک عربستان در ایران و موضعگیری‌های دیگر مطرح شده در این دو بیانیه، زمانی می‌توانست دستاورد محکمی برای عربستان تلقی شود که نقش دولت جمهوری اسلامی ایران در آن واقعه پررنگ بود یا دولت ایران با این اقدام همراهی کرده بود. حال‌ آنکه خوشبختانه با موضعگیری صریح مقامات ایران در محکومیت این اقدام و برخورد قضایی با آن عملاً زمینه بهره‌برداری جریان ایران‌ستیز در منطقه از این اقدام به حداقل رسید و حداکثر کارکردی رسانه‌ای پیدا کرد.

به نظر نویسنده روزنامه دولت اگر چنین اقدامی سه یا چهار سال پیش صورت می‌گرفت، قطعاً پیامدهای ضد ایرانی بسیار سنگین‌تری می‌توانست به همراه داشته باشد. زیرا در سال‌های گذشته بلوک ضد ایرانی قوی شکل گرفته بود و فضای ایران‌هراسی نه تنها منطقه بلکه افکار عمومی جهان را بسیج کرده بود. رویکردی که طی سال‌های اخیر به مدد بن‌بست‌شکنی در قالب برجام هسته‌ای تا حد زیادی تلطیف شد.

در انتهای مقاله روزنامه ایران آمده: کم اعتنایی کشورهای مختلف به اصرار سعودی برای محکوم کردن ایران نشان می‌دهد که ترتیبات امنیتی در منطقه کاملاً در حال گذار است. هیچ کشوری نمی‌تواند به تنهایی ادعای هژمونی شدن در منطقه را داشته باشد یا اینکه بخواهد کشور دیگری مانند ایران را منزوی کند و خودش داعیه‌دار یک نظم نوین منطقه‌ای باشد.

حفظ عزت مردم

کیهان در یادداشت روز خود با این پرسش که حفظ عزت مردم ایران به عهده کیست از دولت انتقاد کرده که چرا در حالی که هیچ جواب مقتضی به مخالفت های سعودی نداده به برکناری کسانی پرداخته که مسوول حفظ امنیت سفارت سعودی بوده اند. مگر نه این که مطابق چندیدن اظهار نظر صریح رئیس جمهور و معاون اول او - توطئه آل سعود و همدستی آنها، نفت ۱۲۰ دلاری را به زیر ۳۰ دلار رسانده است؟ اما واکنش دولت در عرصه دیپلماسی و دیپلماسی انرژی چه بود!؟

به نظر کیهان: چندین و چند فقره دیگر از این موارد را می‌توان برشمرد و نشان داد که دولت در عرصه دیپلماسی تا آنجا عقب نشسته که حتی سودان و جیبوتی و ... ما را با قطع رابطه، مورد حمله قرار می‌دهند! آیا بهتر نبود با یکی از این حوادث، دولت ما پیش‌دستی می‌کرد و سفیر رژیم آل سعود را اخراج می‌کرد! مثلا جان بیش از ۵۰۰ ایرانی، به اندازه پرده‌های آتش گرفته سفارت سعودی ارزش نداشت!

از دیدگاه یادداشت روز کیهان این پرسش جدی است که: آیا معاون استاندار یا فلان مقام انتظامی بیشتر مستحق شماتت و مواخذه‌اند یا کسانی که با تساهل غیرقابل توجیه در مقابل حرمت‌شکنی‌های بیگانگان، به جای حس عزت، طعم تلخ بی‌احترامی به مردم در برابر سعودی را برایشان رقم زده‌اند؟ این روزها وزیران آل سعود به دریوزگی از این کشور به آن کشور می‌روند و با پول‌های باد آورده نفتی، دولت‌ها را مجاب به قطع یا کم کردن رابطه با ما تحریک می‌کنند. ثمر آن هم در آخرین نمونه دولت تاجیکستان است که اعزام دانشجویانش را به ایران، به بهانه «عدم وجود امنیت» متوقف می‌کند و متاسفانه نمایندگان مجلس تنها چند ساعت پس از اقدام، موافقت‌نامه همکاری امنیتی و انتظامی میان دو دولت را تصویب کردند. واقعا آن همه وعده برای حفظ عزت ایران و ایرانی همین‌ها بود.

خبر موثق

پیمان مقدم در ستون طنز ایران نوشته: خبر موثق داریم که جناب ظریف با بیگانه‌ها در ارتباط است (بله خب در ارتباط است. آقای ولایتی هم در ارتباط بوده. آقای صالحی هم همینطور. اصلاً کار وزیر خارجه همین است. وظیفه ایشان ارتباط با عناصر بیگانه و ابلاغ منویات نظام به دیگر کشورها و چانه زنی بر سر حقوق ملت است. البته تنها وقتی می‌شود جناب ظریف را از این وظیفه خلع ید کرد و علیه‌شان اعلام جرم کرد که دوستان خودسر زحمت بکشند تمام سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های واقع در خاک کشورمان را اشغال کنند تا ارتباط ما با کل جهان قطع شود و بعد از آن کل یوم جناب ظریف بروند خانه استراحت کنند و از آن تاریخ هر گونه ارتباط با اجانب جرم محسوب شود. البته پیشنهاد ما این است که سنگال را برای مواقع لازم نگه دارند. شاید یک زمانی باز لازم شود کسی را حین انجام مأموریت در سنگال عزل کرد.)

طنزنویس در اشاره به روزنامه های تندرو و نحوه خبرنویسی آن نوشته: خبر موثق داریم که پرونده پی ام دی حل و فصل نمی‌شود (چیه؟ خب حل و فصل شد که شد. ما خبر موثق داریم که نمی‌شود. شما هم بگویید نمی‌شود! حالا اون نشد، برجام اجرایی نمی‌شود، اون نشد، بالاخره یک چیزی اجرایی نمی‌شود.)

در انتهای ستون طنز روزنامه ایران آمده: خبر موثق داریم که جناب روحانی تلویزیون خودمان را نگاه نمی‌کنند. (به این سوی چراغ این یکی دیگر موثق موثق است. جناب احمدی مقدم فرمانده سابق نیروی انتظامی در یک گفت‌و‌گو مدعی شده‌اند. دیگر کم و کیفش به گردن راوی است. ما فقط تا همین جا وثوق خبر را ضمانت می‌کنیم.)

فاصله ٣٠ تا ١٤٧ چقدر است؟

عبدالرسول وصال یک روز بعد از سخنان رییس جمهور که گفته بود دولت کشور را در شرایط نفت ۳۰ دلاری اداره می کند نه نفت ۱۴۷ دلاری نوشته این مقایسه اگرچه درست است، ولی ابعاد تفاوت میان دو دولت فعلی و پیشین را نشان نمی‌دهد. زیرا تفاوت‌ها بسیار بیشتر از این است که گفته می‌شود. چرا؟ درست است که قیمت نفت بسیار کمتر شده و به یک‌چهارم قیمت در زمان دولت احمدی‌نژاد رسیده است، ولی به‌دلیل تحریم‌ها، فروش نفت نیز نسبت به میانگین فروش دولت گذشته بسیار کاهش یافت و آن نیز به رقمی کمتر از یک‌سوم رسید.

مدیر روزنامه شهروند تاکید کرده: ولی مسأله فقط این نیز نبود. تحریم‌های بانکی موجب شد که دسترسی دولت به همین درآمدهای نفتی نیز محدود و مشروط شود. این نیز پایان ماجرا نبود، چرا که به دلیل محدودیت‌های نقل و انتقالات بانکی، هزینه واردات و صادرات نیز افزایش یافت. به عبارت دیگر ارزش ارزهای به دست آمده از آن هم که در گذشته بود کمتر شد. به علاوه افزایش بودجه دولت نیز نیاز به درآمدهای نفتی را بیش از پیش کرد بنابراین با قاطعیت می‌توان گفت که درآمدهای نفتی که مهم‌ترین منبع درآمدهای دولتی در ایران بوده است در دولت کنونی، نسبت به دولت سابق خیلی بیش از فاصله نفت ٣٠ دلاری تا ١٤٧ دلاری کاسته شده است.

سرمقاله شهروند بعد از اشاره به کاهش بودجه دولت تاکید کرده: کاهش بهای نفت یک وجه کیفی هم دارد و همه تفاوت را نمی‌توان به اعداد و ارقام خلاصه کرد. وقتی که درآمد به‌صورت سربه‌سری ما کفاف مخارج ما را بنماید، هرگونه کاهشی در درآمد ما، موجب استیصال در اداره زندگی می‌شود، ولی اگر درآمد ما بالاتر از مخارج زندگی باشد، کاهش درآمد، مشکلات خاصی را ایجاد نمی‌کند، زیرا اثرات این کاهش فقط در کمتر شدن پس‌انداز ما نمایان می‌شود.

حق نشر عکس Farhikhtegan
Image caption کارتون فیروزه مظفری، فرهیختگان

در بند یارانه

علی شکوهی با اشاره به نظر کارشناسان که از روز اول که دولت احمدی نژاد تصمیم به دادن یارانه نقدی به مردم گرفت با آن مخالف بود نوشته حالا که دولت روحانی هم به همین نتیجه رسیده آیا قادر است به خاطر آینده اقتصاد کشور و سرنوشت مردم، خود را از وضعیت تحمیلی دولت سابق برهاند و یارانه‌ها را دوباره هدفمند کند؟ متاسفانه تاکنون دولت نتوانسته به صورت جدی خود را از‌ بندی که دولت قبل بر پای دولت و نظام زده است، رها کند و به همین دلیل هنوز هم بحث یارانه به صورت جدی در بودجه هر سال کشور وارد می‌شود و اخیرا هم مسوولان اعلام کرده‌اند که در بودجه سال ٩٥ هم پرداخت یارانه ادامه خواهد یافت.

نویسنده مقاله اعتماد در نهایت به این جا رسیده که دولت باید دست به کار اساسی بزند و هدفمندی یارانه را دوباره هدفمند کند. در واقع دولت به جای آنکه در جست‌وجوی افراد بی‌نیاز از یارانه بگردد و از بالا اقدام به حذف آنان کند، باید دوباره از پایین اقدام به شناسایی اقشار نیازمند کرده و به آنان یارانه معینی را اختصاص دهد تا ضمن کاهش میزان یارانه پرداختی، گامی درست برای توزیع عادلانه آن هم برداشته شود و مجالی هم برای سرمایه‌گذاری در حوزه تولید و ایجاد اشتغال پدید‌ آید.

به نظر نویسنده این روزنامه: طبعا این کار شاید به اعتبار و آبروی دولت دکتر روحانی نزد اقشاری از مردم صدمه بزند ولی عقلانیت و آینده‌نگری برای همان مردم، چنین کاری را الزامی می‌کند. مگر دولت دکتر روحانی برای تامین منافع ملی در حوزه سیاست خارجی، تمام آبروی خود را در کف دست نگرفت؟

تفاوت ما و غربی ها

عباس عبدی در سرمقاله اعتماد با اشاره به نحوه رانندگی در خیابان های تهران یک فرض را پیش کشیده و این که فردا اعلام گردد که مقررات راهنمایی و رانندگی و نحوه اجرای آن در لندن هم مشابه تهران شده فقط چند پاوند جریمه هست در خیلی جاها از پلیس و جریمه خبری نباشد، به علاوه وسایل حمل‌ونقل عمومی هم مثل تهران به سادگی در دسترس نباشد، مقررات بیمه‌ای و هزینه خودرو نیز متناسب با درآمد تهرانی‌ها شود و... فکر می‌کنید که چه اتفاقی رخ خواهد داد. هیچ. دیدند که رعایت مقررات به نفع آنان نیست و تخلف از آن هزینه جدی ندارد و سرعت غیرمجاز هم خطر جدی ندارد، مثل ما رفتار خواهند کرد.

نویسنده جامعه شناس معتقد است در بقیه زمینه ها هم همین طور است غربی‌هایی که در کشور خودشان از پرداخت رشوه پرهیز می‌کنند، هنگام معامله با کشورهای در حال توسعه از سلاح رشوه به بهترین شکل استفاده خواهند کرد. نروژ یکی از کشورهایی است که به لحاظ شاخص فساد در وضع بسیار خوبی است و کمترین فساد در آنجا هست، ولی در قضیه استات‌اویل به طرف ایرانی پول می‌دهد. چرا؟ چون گمان می‌کند بدون این کار، پیشرفت اقتصادی در اینجا برایش سخت خواهد شد و رقبا از او جلو می‌زنند.

سرمقاله اعتماد تاکید کرده: به طور قطع تربیت و انگیزه‌ها و ارزش‌های ما در نحوه واکنش ما تعیین‌کننده است. این یعنی فرهنگ، ولی این فرهنگ و سهم آن در شکل‌گیری جامعه، نسبت به سهم ساختار امری فرعی و وابسته است. هرچند در همین اندازه نیز مهم است و باید برای همه کسانی که در راه اصلاح نگرش و تفکرات فردی قدم گذاشته‌اند و کوشش می‌کنند، احترام قایل شد و آنها را ارج نهاد، ولی اینها هیچ‌کدام نمی‌تواند جایگزین اصلاح ساختارها شود.

حق نشر عکس Sharq
Image caption کارتون آروین، شرق

در منقبت تابلوهای شهر

مریم حسینی‌نیا در مقاله ای در شهروند از گسترش کانال های مستهجن در شبکه های اجتماعی نوشته و این که کانال ها بیشتر به «تبلیغ ادوات جنسی»، «تبلیغ روش‌های هک تلگرام»، «تبلیغ روش‌های ارتباط با زنان و دختران ویژ‌ه» و «تبلیغ دیگر کانال‌های تلگرامی همسو» می پردازند که بخش عمده شان از منابع داخلی است . فیلم‌ها و عکس‌هایی است که در ایران تهیه شده و مخصوص این کانال‌ها عرضه می‌شود و بسیاری با علم به اینکه فیلم و عکس حریم خصوصی‌شان ‌میلیون‌ها بازدید‌ کننده خواهد داشت، آن را تهیه و در تلگرام‌های مستهجن منتشر می‌کنند.

نویسنده سپس اشاره کرده شوربختانه فرم روابط جنسی در کشور تغییر کرده و به سمت روابط خارج از قاعده و تعهد پیش رفته که نتیجه آن پیدایش سوژه‌هایى بـا شـرکاى جـنسى آشکارا متعدد است. با این حساب این شیوه ارتباطی عواقب جبران‌ناپذیری نیز به همراه دارد و مستلزم بکارگیری روش‌هایی جهت کاهش سرعت فراگیر آن است، در همین جامعه خودمان به رویه‌ای معمول در میان قشری ولو اندک، تبدیل شده است.

مقاله شهروند سپس به رسانه هایی پرداخته که از بیلبوردهای شهری با مضمون حتی یک بار روابطه جنسی محافظت نشده ویروس ایدز را منتقل می‌کند، انتقاد کرده اند. در حالی که این بلیبوردها مخاطب خاص خود را دارد که نصب آن در شهر از آگاهی و رصد کردن احوال جامعه حکایت می‌کند و نه خطای مدیریتی و یا قبح‌زدایی از لاابالی‌گری جنسی!* خطای مدیریتی زمانی رخ خواهد داد که چشم بر این حقایق تلخ ببندیم.

تهران... شهر بی‌دفاع!

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون نعیم تدین، شهروند

سوشیانس شجاعی‌فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در ستون طنز شهروند نوشته: بینندگان عزیز برنامه همراه با مردم، همگام با مسئولان در خدمت شما هستیم. به محله حکیمیه تهران اومدیم. جایی که یکی از مدیران شهری تهران برای افتتاح کمپ نگهداری معتادان تشریف‌فرما شده‌اند. تعداد زیادی از مردم هم با شور و هیجان به استقبال اومدن و شعار می‌دهند! سلام آقای مدیر درباره این کمپ توضیح می‌فرمایید؟

- بله... در تهران، [آقا هول نده] با همه تلاش‌هایی که توسط مدیریت شهری صورت می‌گیره که [آقا یه محافظ پشت من بذارید.. عجب مردمی هستند] که چهره زیبایی در شهر داشته باشیم، متاسفانه به دلیل کم‌کاری دولت، [اینا چرا دارند سنگ پرت می‌کنند؟!] شاهد حضور معتادان بودیم که چهره شهر رو زشت کرده بودند. [آقا یکی زنگ بزنه یگان ویژه، چرا اینا اینقدر شور و هیجان دارند؟!] ما یک زمین بزرگ به مساحت ٣٣‌هزار متر به این موضوع اختصاص دادیم تا بتونیم این کمپ رو سازمان بدیم.

- سی وسه‌ هزار متر؟ مربع دیگه؟

- پ نه پ، سی‌و‌سه‌ هزار متر ذوزنقه!

- شما سی‌وسه‌ هزار متر مربع خرج معتادها کردید؟! می‌دونید چند تا پاساژ می‌شد زد؟! چند تا مال می‌شد زد؟! می‌دونی چند تا برج اداری می‌شد زد؟!

- به خدا، به پیر، خودمم گفتم، دلم رضا نبود! چه کنم این شورای شهر بی‌مروت رو باید راضی نگه داریم! در صورتی که وظیفه ما نیست. باید رفت یقه دولت رو گرفت که چرا این همه معتاد زیاد شده؟

مطالب مرتبط