BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 16:02 گرينويچ - دوشنبه 22 مه 2006
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
'ريشه نا آراميها در بلوچستان ايران'
 
آرم Jane's Intelligence Review

نشريه Jane's Intelligence Review در شماره ماه ژوئن سال 2006 خود، مقاله ای تحقيقی درباره ناآرامی های اخير در بلوچستان ايران، به قلم آلکس وطن خواه و فاطمه امان، منتشر کرده است.

در ابتدای مقاله می خوانيم که در تاريخ اول ماه مه، مصطفی پورمحمدی، وزير کشور ايران با توجه به گسترش ناآرامی ها در بلوچستان از اينترپل، پليس بين المللی، برای يافتن عبدالملک ريگی، يک بلوچ بومی که رهبر گروه موسوم به جندالله، است، درخواست کمک کرده است. از سال ۲۰۰۳ که برخی از پرسنل نظامی و مقامات دولتی ايران که به بلوچستان اعزام شده بودند ترور يا ربوده شدند توجهات به جندالله جلب شد.

نويسندگان مقاله می گويند که آقای ريگی سوگند خورده است تا هنگامی که شرايط اقتصادی و اجتماعی استان سيستان بلوچستان، که اکثر ساکنان آن بلوچند بهبود نيافته با دولت شيعه مذهب درتهران خواهد جنگيد.

نويسندگان مقاله خاطرنشان می سازند که اگرچه ناآرامی در اين استان که دستخوش فقر و صحنه قاچاق مواد مخدر است سابقه داشته، ناآرامی های قومی در مقياس اخير، از هنگام شورش کردهای ناراضی ايران در دهه ۱۹۷۰ و اوايل دهه ۱۹۸۰ بی سابقه بوده است.

در ادامه مقاله به اين موضوع اشاره شده که عبدالملک ريگی رهبر ۲۳ ساله جندالله، در مصاحبه با نشريه" روز" يک روزنامه اينترنتی ايرانی، گفته است که او مبارزه مسلحانه را تنها راه برای احقاق حقوق دو ميليون بلوچ ايرانی می داند. وی خاطرنشان کرده که گروه او جدايی طلب نبوده و آماده مذاکره است ولی آنان اعتمادی به وعده های مقامات ايران ندارند. آقای ريگی خواستار ميانجی گری سازمانهای بين المللی و نظارت آنان بر اجرای وعده های مقامات ايرانی شده است.

نويسندگان مقاله می گويند آقای ريگی گفته است که در دوره رياست جمهوری آقای خاتمی، جندالله قادر به مذاکره با دولت بوده وکابينه آقای خاتمی متعهد به يافتن يک راه حل صلح آميز برای درخواست های اين گروه بوده است. در اجرای يک چنين سياستی دولت ايران به استثنای ۴ نفر، بقيه اعضای زندانی جندالله را آزاد کرده بود ولی از هنگام رياست جمهوری محمود احمدی نژاد، آزادی بقيه اعضای زندانی جندالله که دولت سابق قول آن را داده بود به اجرا درنيامده است.

آلکس وطن خواه و فاطمه امان، می نويسند که ابعاد فعاليت جندالله در قاچاق مواد مخدر در منطقه معلوم نيست ولی روشن است که عمليات مبارزه با قاچاق در بلوچستان به افزايش درگيری قاچاقچيان مسلح و نيروهای امنيتی ايران کمک کرده است. به همين جهت در حالی که دولت نمی تواند تاثير تجارت مواد مخدر را ناديده بگيرد لازم است مبارزه با قاچاقچيان را به نحوی انجام دهد که تنفر محلی را به حداقل برساند.

در ادامه مقاله به نحوه برخورد دولت آقای احمدی نژاد با تازه ترين ناآرامی ها اشاره شده و گفته شده است که آقای احمدی نژاد و مصطفی پورمحمدی وزير کشور محافظه کار وی، تصميم گرفته اند نيروهای بيشتری به منطقه اعزام دارند. برخی از نمايندگان محافظه کار مجلس نيز پيشنهاد کرده اند که نيروهای بسيجی، به منطقه اعزام شوند که با توجه به روحيه پرحرارت بسيجی ها و اينکه کمتر خود را پاسخگو می دانند احتمالا يک چنين کاری به خشم بلوچ های محلی خواهد افزود.

Jane's Intelligence Review می نويسد که فلسفه سياسی محمود احمدی نژاد که بر محور مذهب شيعه قرار دارد سبب شد که او در ميان مردم بلوچستان محبوبيت نداشته و کمترين رای را در هر دو دوره انتخابات رياست جمهوری در اين استان به دست آورد. پس از آنکه آقای احمدی نژاد بدون مشورت با پارلمان حبيب الله دهمرده، همکلاس خود در دوره دانشگاه را که يک بلوچ شيعه بود به سمت استاندار سيستان و بلوچستان انتخاب کرد دو نماينده مجلس در اعتراض به اين انتخاب استعفا دادند. سياست آقای دهمرده در برخورد با وخامت وضعيت امنيتی بلوچستان، اين بوده که توصيه کند ايران به طور يکجانبه تدابيری برای کنترل مرزهايش با پاکستان اتخاذ کند. يک چنين برخوردی سبب شدکه در تاريخ ۲۲ اوت ۲۰۰۵، ۹ مامور امنيتی ايران در زد و خورد با مردان مسلح قبيله ای در نزديکی مرز پاکستان کشته شوند. واکنش دولت ايران به تازه ترين حملات جندالله، اعلام علنی شديد و جدی بودن جنگ طلبی بلوچ های بومی در ايران بوده است.

نويسندگان مقاله با شرح چند رشته درگيری های اخير در منطقه به اين نتيجه می رسند که ترديدی وجود ندارد که افزايش خشونت ها و حملات جندالله، مقامات محلی و نيز وزارت کشور و نيروهای مسلح ايران را ادار می کند که به وضعيت موجود جدی تر نگاه کنند. اگرچه ارزيابی های مقامات ايرانی از اوضاع، نشان می دهد که يک پاسخ منسجم و متمرکز نيروهای دولتی ايران به خطر متوجه از جانب جندالله و ساير گروه های احتمالی جنگ طلب در منطقه ، حداقل درآينده نزديک، محتمل به نظر نمی رسد.

مقاله به اين اشاره می کند که برخی از مقامات ارشد ايرانی به اينکه جندالله از خارج حمايت می شود اشاره می کنند ولی شواهدی دال بر اثبات اين ادعا در دست نيست. در عين حال به نقل از محسن صادقی، معاون استاندار سيستان و بلوچستان در امور امنيتی، افزايش ناآرامی و ياغی گری در منطقه به ۴ دليل است: مهاجرت غيرقانونی به منطقه،تجارت مواد مخدر، فراهم بودن اسلحه غيرمجاز و مرزهای قابل نفوذ.

نويسندگان مقاله اذعان دارند که فعاليت باندهای جنايتکار سازمان يافته، به بی ثباتی منطقه کمک می کنند ولی ضمنا خاطرنشان می سازند که برخورد غالبا بی تفاوت دولت ايران با آرمان های بلوچ ها، توازن کنونی حساس را برهم می زند. علاوه براين صرف استقرار نيروهای نظامی بيشتر، به نارضايی های ساکنين منطقه پايان نخواهد داد. اگرچه به نظر می رسد که اين راهی است که آقای احمدی نژاد و وزير کشور او و دهمرده، استاندار سيستان و بلوچستان آنرا ترجيح می دهند.

در بخش پايانی مقاله می خوانيم که طرح حدود ۱۰۰ نماينده مجلس ايران برای استيضاح وزيرکشور به دليل عدم ممانعت از بروز خشونت در منطقه، و بحث درباره اينکه آيا شورای عالی امنيت ملی بايد حفظ امنيت مرزهای شرق کشور را به سپاه پاسداران واگزار کند، از اين حکايت دارد که روابط تهران با استان غير قابل کنترل و نافرمان کشور، وارد يک مرحله حساس می شود.

 
 
پاپوش يکی از مسافران کشته شده - عکس از فارسجنوب شرق ايران
افزايش نا امنی در مناطق اقليت نشين و واکنش مقامات ايران
 
 
.مهار نا آرامی های قومی
برخورد قهری يا تغيير رويکردهای حاکميت؟
 
 
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران