ویروس کرونا؛ چطور می‌شود یک شهر را قرنطینه کرد؟

ضدعفونی ایستگاه قطار هانکو در ووهان یک روز قبل از تعطیلی ایستگاه حق نشر عکس Getty Images
Image caption ضدعفونی ایستگاه قطار هانکو در ووهان یک روز قبل از تعطیلی ایستگاه

دو روز مانده به آغاز سال نوی چینی.

ایستگاه راه‌آهن شهر ووهان در چین همیشه این موقع خیلی شلوغ بود.

در این زمان از سال، در سرتاسر این کشور میلیون‌ها نفر به خانه‌هایشان می‌روند تا سال نو را با خانواده بگذرانند. ولی امسال در ووهان که هفتمین شهر بزرگ چین و مرکز انتشار ویروس کروناست، بیشتر سکوهای ایستگاه خالی هستند.

از ساعت ۱۰ صبح پنج شنبه ۲۳ ژانویه، هیچ اتوبوس، قطار، مترو و کشتی‌ای از این شهر خارج نمی‌شود.

پرواز هواپیماها هم به حالت تعلیق درآمده است. جاده‌ها به طور رسمی بسته نشده‌اند ولی گزارش شده که موانع جاده‌ای وجود دارد و از ساکنان خواسته شده که شهر را ترک نکنند.

پرسش اینجاست که آیا واقعا می‌توان یک شهر را قرنطینه کرد؟

حق نشر عکس Reuters
Image caption ایستگاه قطار هانکو - اسکنرهای حرارتی که دمان بدن مسافران را نشان می دهد

طبق اطلاعات سازمان ملل متحد، ووهان چهل و دومین شهر بزرگ دنیاست و به سادگی نمی توان آن را از جهان بیرون مجزا کرد.

بیش از ۲۰ جاده اصلی و ده ها جاده فرعی، به ووهان می رسد. حتی با وجود بسته بودن سیستم حمل و نقل عمومی قرنطینه کردن شهر نیاز به عملیات نظامی گسترده دارد.

به گفته پروفسور "ادم کامرات-اسکات"، استاد امنیت بهداشتی در دانشگاه سیدنی، "اگر واقع بین باشیم تنها یک راه برای قرنطینه شهر هست، اینکه نیروهای ارتش اطراف شهر مستقر شوند."

ولی اگر این کار هم ممکن شود، مرز قرنطینه کجا باشد؟ مثل اکثر شهرهای بزرگ اطراف ووهان هم شهرک ها و روستاهای زیادی هست.

به گفته یک کارشناس بیماری های فراگیر "نمی شود همه راه ها و ارتباط ها را مسدود کرد. این کار تا حدی ممکن است ولی صددرصد نیست."

نماینده سازمان بهداشت جهانی در چین هم می‌گوید "تا جایی که می دانم، محصور کردن شهری با ۱۱ میلیون جمعیت از نظر علمی سابقه نداشته است."

وضعیت ووهان در ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۹ به سازمان بهداشت جهانی گزارش شد، ولی ۲۰ روز بعد یعنی در ۲۰ ژانویه بود که مقامات چین تأیید کردند که این بیماری می تواند از انسان به انسان منتقل شود.

تا این زمان ده ها هزار تن از ساکنان شهر از آن خارج شده بودند. حالا وجود ویروس در سرتاسر چین و آسیا و حتی در آمریکا گزارش شده است. همه افراد مبتلا اخیرا در ووهان بوده اند.

با وجود گسترش ویروس در جهان، پروفسور "ادم کامرات-اسکات" می گوید که وضعیت داخل کشور نگران کننده تر است زیرا در کشورهای دیگر تنها تعداد انگشت شماری از موارد بیماری دیده شده و به نظر می رسد این موارد به موقع تشخیص داده شده اند تا از گسترش بیماری جلوگیری شود."

از ۵۷۱ مورد گزارش شده این بیماری تا روز پنجشنبه ۲۳ ژانویه، ۳۷۵ مورد در استان هوبِی هستند که ووهان مرکز آن است. ۲۶ مورد دیگر هم در شهر گوانگ دانگ، ۱۰ مورد در پکن و ۳۸ مورد احتمالی در هنگ کنگ گزارش شده است.

پروفسور "ادم کامرات-اسکات" می گوید که چون ویروس در آنجا پخش شده و از طریق جمعیت محل در حال انتقال است، اقدامات انجام شده در ووهان دیرهنگام است.

به گفته او البته اقدامات بین المللی در این مورد مفید است ولی مشکل آنجاست که خیلی ها ممکن است این ویروس را داشته باشند ولی از آن مطلع نباشند.

"بین فرد حامل ویروس و بیمار عفونی تفاوت است."

"فرد آلوده در بدن خود ویروس را حمل می کند ولی هنوز بیمار نشده است. این گروه علایمی بروز نمی دهند و در ظاهر نرمال هستند، البته تا زمانی که در تماس با دیگر افراد قرار بگیرند."

به گفته او دوره نهفتگی آنفلوانزا دو تا سه روز است ولی در مورد ویروس کورونا می تواند به پنج تا شش روز، یک هفته یا حتی بیشتر از آن هم برسد.

"حتی وقتی هم علایم بروز می کند، ممکن است بیماری با سرماخوردگی تا آنفلوانزا اشتباه گرفته شود."

البته هیچ یک از این مشکلات به آن معنا نیست که اقدامات چین در کنترل این ویروس اشتباه است. سازمان بهداشت جهانی تلاش های چین را در این زمینه ستوده است.

در آخر اینکه، آیا بستن سیستم حمل و نقل ووهان کار درستی است؟

پروفسور "ادم کامرات-اسکات" می گوید "چین فقط موارد تأیید شده از بیمار را گزارش کرده است. با در نظر گرفتن آمار فعلی (۵۷۱ مورد بیماری و ۱۷ نفر که جان خود را از دست داده اند)، اگر من جای آنان بودم این کار را نمی کردم. البته اگر موارد تأیید شده به هزاران نفر برسد، اوضاع فرق می کند."

موضوعات مرتبط