جام باشگاه‌های جهان؛ لیورپول تیمی که حریفان را می‌ترساند

لیورپول حق نشر عکس Getty Images

لیورپول شنبه (۲۱ دسامبر) شب با پیروزی مقابل فلامنگو نه تنها برای نخستین بار قهرمان باشگاه‌های جهان شد، بلکه از آن مهم‌تر افزایش اعتماد به نفس تیمی است که جام پشت جام می‌برد و این کار برایش عادت شده است.

در همان حال که آنها در قطر با قهرمانی جام جهانی باشگاه‌ها از زمین خارج می‌شدند، حدود ۵۰۰۰ کیلومتر دورتر، نزدیک‌ترین رقیب آنها در لیگ برتر شکست خورد.

این بار منچستر سیتی، مدافع قهرمانی لیگ برتر فوتبال انگلیس بود که به نفع کلوپ و مردانش کار کرد و لستر سیتی را برد، تا فاصله ده امتیازی لیورپول با نزدیک‌ترین رقیبش دست نخورده باقی بماند؛ در حالی که قرمزها یک بازی کمتر انجام داده‌اند.

نمی‌توان هفته‌ای بهتر از این را برای لیورپول تصور کرد.

لیورپول حالا باید راهی ورزشگاه کینگ پاور شود و اگر بتواند در بازی ۲۶ دسامبر (چهار روز دیگر) لستر سیتی را شکست دهد، گامی بزرگ در راه قهرمانی لیگ برتر برداشته است.

"نمی‌توانید عامل ترس را بخرید، اما می‌توانید ایجادش کنید"

حق نشر عکس Reuters

موفقیت‌های اخیر اعتماد به نفسی عظیم به لیورپول داده که وقتی وارد زمین مسابقه شوند سه امتیاز را کسب کنند؛ اطمینانی که خیلی خوب خودش را در وقت‌های اضافه بازی مقابل فلامنگو نشان داد.

به عنوان یک بازیکن، پس از قهرمانی در یک تورنمنت به هیچ عنوان احساس خستگی نمی‌کنید.

اگر به جدول لیگ نگاه کنید، شاید با خودتان بگویید که روز پنجشنبه بهترین نتایج برای لیورپول گرفته شد، اما خود لیورپول این گونه نمی‌اندیشد.

بارها دیده شده که لیورپول فارغ از نتیجه بقیه تیم‌ها فقط می‌خواهد در تمام مسابقات برنده باشد و شکست دادن این تیم فوق‌العاده سخت است. آن‌ها تا کریسمس فقط و فقط دو امتیاز از دست داده‌اند و همه هم این را می‌دانند.

لیورپول حالا به تیمی تبدیل شده که حریفان را می‌ترساند بخصوص در نیمه دوم. رقیبان می‌دانند که اگر از موقعیت‌هایشان مقابل این تیم استفاده نکنند، آنها به بازی برمی‌گردند و حریف را نقره داغ می‌کنند؛ هر چقدر هم که دیر (در آخرین لحظات بازی) این کار را انجام دهند.

گلی که روبرتو فرمینو به مونتری در نیمه‌نهایی جام جهانی باشگاه‌ها زد، ششمین گل منجر به پیروزی در بازی در وقت‌های اضافه بود که لیورپول در سال ۲۰۱۹ وارد دروازه حریفان کرده؛ رکوردی که با ذهن حریفان بازی می‌کند.

چنین وضعیتی، یادآور حال و اوضاع گذشته منچستر یونایتد است، تیمی که حتی در تونل ورودی ورزشگاه و قبل از دمیده شدن سوت آغاز بازی، حریفان را شکست می‌داد. از نظر روانی این یک مزیت بزرگ است.

این هاله‌ای نامرئی است که اطراف تیم‌های بزرگ وجود دارد. من مقابل تیمی که چنین هاله‌ای داشت بازی کرده‌ام، حتی وقتی که یک گل جلو هستید، فکر می‌کنید که آنها به بازی برمی‌گردند و با نگرانی می‌خواهید دستاوردتان را حفظ کنید.

شما نمی‌توانید این ترس را بخرید، فقط می‌توانید آن را ایجاد کنید: با بارها تکرار کردن یک کار، چنان که لیورپول انجام می‌دهد.

این همان اعتماد به نفسی است که لیورپول الان آشکارا بدست آورده است. این بزرگ‌ترین چیزی است که یک تیم می‌تواند بدست آورد؛ اما القا کردن آن به بازیکنان سخت‌ترین کار است.

البته که بازیکنان لیورپول در نتیجه موفقیت‌های اخیر، الان سرشار از اعتماد به نفس هستند اما حالا ماجرا جلوتر هم رفته و آن‌ها می‌توانند بگویند که قهرمان جهان هم هستند.

قرمزها برای "پیروزی به قطر" رفتند و این کار را کردند

حق نشر عکس PA Media

قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها تنها چیزی بود که سفر لیورپول به قطر را توجیه می‌کرد.

تبدیل شدن به اولین تیم تاریخ باشگاه لیورپول که به چنین افتخاری می‌رسد، انگیزه‌ای بالا برای کلوپ و مردانش بود و آن‌ها با تمام وجود دنبال این عنوان بودند.

دقیقا می‌دانم که آن‌ها چه احساس دارند، چون من عضو تیمی بودم که در سال ۲۰۰۵ نتوانست به این عنوان برسد.

من این دستاورد را برای خودم می‌خواستم تا وارد فهرست بازیکنان لیورپول شوم که چیزی را برده‌اند که قبلا کسی نبرده است.

درک می‌کنم که چرا کلوپ بدجور این عنوان را می‌خواست، برای این که رافا بنیتس، مربی ما هم شرایط مشابهی داشت.

هرچقدر که بخواهید می‌توانید آن را کمرنگ جلوه دهید ولی این یک رقابت مهم برای باشگاه بود و آن‌ها نشان دادند که چه رویکردی به آن دارند.

اگر تصاحب این عنوان مهم نبود، کلوپ می‌توانست نیمی از تیمش را در انگلستان جا بگذارد تا برای پیروزی مقابل استون ویلا و رسیدن به نیمه‌نهایی جام اتحادیه فوتبال انگلیس تلاش کنند. او این کار را نکرد و قوی‌ترین ترکیب ممکن را به دوحه برد.

این کار همچنین موجب شد تا تیم از نظر ذهنی کمی استراحت و روی چیزی غیر از لیگ برتر تمرکز کند، هرچند که تیم قهرمان هم شد و جام را به خانه آورد.

کلوپ کمی قبل در مورد تغییر تلقی از جام باشگاه‌های جهان حرف زد و گفت که این جام اکنون بجای "حواس‌پرتی" یک عنوان مهم شده است؛ او ثابت کرد که واقعا به این گفته‌اش اعتقاد دارد.

و از این به بعد؟ "افتخارات جدید در راه است"

حق نشر عکس Reuters

یک دلیل دیگر هم برای اهمیت قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها وجود دارد: تاثیر تجاری آن در آینده باشگاه.

درک می‌کنم که برای هواداران فقط چیزی مهم است که در زمین اتفاق می‌افتد ولی موفقیت‌هایی مانند این از نظر اقتصادی اهمیت بسیار زیادی دارند.

خوشتان بیاید یا نه، باشگاه‌های فوتبال به شرکت‌های تجاری تبدیل شده‌اند و قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها بازارهای جدید برای اسپانسرهای لیورپول ایجاد می‌کند.

پولی که از این طریق به دست می‌آید به باشگاه کمک می‌کند منسجم‌تر از قبل شود: به بازیکنانش پاداش دهد و کسانی که دنبال عنوان هستند را بخرد.

می‌دانم که لیورپول جام اتحادیه را قربانی توجه به مسابقات قطر کرد اما به تمام دلایلی که ذکر شد، این انتخاب درست بود.

قدم بعدی چیست؟ خب هنوز افتخارات زیادی پیش روی این تیم قرار دارد. من مطمئنم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا این تیم را وارد مرحله جدیدی کرد و آن‌ها نشان دادند که این فقط شروع کار بود.

ما تغییر ذهنیت بازیکنان لیورپول را در فینال پارسال نسبت به فینال ۲۰۱۸ که به رئال مادرید باختند، مشاهده کردیم. کافی است نگاهی به وضعیت این فصل تاتنهام بیاندازید تا متوجه شوید که پیروزی و شکست در دیدار آن شب چقدر تفاوت ایجاد می‌کند.

لیورپول کمی بعد از این که قهرمانی در لیگ برتر را در آستانه رسیدن به آن از دست داد، مجبور بود خودش را جمع و جور کند و برای قهرمانی اروپا به زمین برود. این بار سرگیجه‌ای در کار نبود و طبیعتا برنده شدند.

تمام کارهایی که لیورپول تا اینجای فصل جاری انجام داده، نشان از فلسفه این باشگاه دارد. آنها بی‌رحم هستند و نمی‌توانید این تیم را از هم جدا کنید.

لبته نباید از خاطر برد که یورگن کلوپ بود که ذهنیت بازیکنان را تغییر داد و توانایی این مربی آلمانی بود که با تداوم و پیشرفتی که در تیمش ایجاد کرد، چنین لحظات جذابی را به هواداران هدیه داد.

موضوعات مرتبط