آلکساندر زورف؛ ستاره تازه دنیای تنیس

الکساندر زورف حق نشر عکس Getty Images

حدود دو سال پیش در مسابقات ایندین ولز آمریکا، الکساندر زورف نوزده ساله، فقط یک امتیاز با پیروزی بر رافائل نادال فاصله داشت. او با یک "فورهند والی" ساده، می‌توانست یکی از بزرگان تاریخ تنیس را حذف کند و جایش را در یک‌چهارم نهایی این رقابت‌ها بگیرد اما زورف در حالی که برای نواختن ضربه پایانی جلو آمده بود، توپ را به تور زد و آن فرصت طلایی را از دست داد و سرانجام دو بر یک مغلوب نادال شد.

آن مسابقه، اولین رویارویی دو تنیس‌باز بود. آنها چهار بار دیگر با هم روبرو شدند که همه آنها به نفع نادال به پایان رسید. هرچند که باید گفت در دو دیدار آخر، فاصله دو تنیس‌باز کم شده بود. پارسال در اوپن استرالیا، سرنوشت بازی به ست پنجم کشیده شد و هفته پیش در فینال مسترز رم، زورف جوان تا آستانه پیروزی بر تنیس‌باز بزرگ اسپانیایی پیش رفت ولی در نهایت دو بر یک مغلوب شد. زورف در شرایطی فینال رم را به نادال باخت که در ست سرنوشت‌ساز سوم، سه بر یک پیش بود ولی مسابقه به دلیل بارش باران متوقف و پس از دوازده دقیقه از سر گرفته شد. این وقفه باعث شد که ضرباهنگ بازی زورف، افت کند و در نهایت نوار سیزده پیروزی پیاپی این ستاره آلمانی قطع شود.

آلکساندر زورف که به او ساشا هم می‌گویند با وجود سن پایین افتخارات زیادی به دست آورده است. او که پیشتر پسر شماره یک تنیس جهان بود، در دو سال گذشته هشت عنوان قهرمانی کسب کرده که سه تا از آنها در مسابقات مسترز بوده. او در پنج تورنمنت مسترز هم نایب‌قهرمان شده که بیانگر قدرت و مهارت بالای او است. به عقیده بسیاری از کارشناسان، او هیچ نقطه ضعفی ندارد؛ ضربات بک‌هند نفس‌گیری دارد. با یک متر و ۹۸ سانتیمتر قد سرویس‌های بسیار خوبی می‌زند و با وجود این قد و قامت بلند، به خوبی در زمین حرکت می‌کند و جنب و جوش دارد.

حق نشر عکس Getty Images

گرنداسلم و یک مشکل ذهنی

الکساندر زورف به رغم همه این نکات مثبت، هنوز یک کاستی بزرگ دارد و آن این است که هنوز خودش را در مسابقات گرنداسلم ثابت نکرده. او باید در همین رقابت‌های اوپن فرانسه، رولان گاروس، نشان دهد که به این سطح رسیده است. ساشا تاکنون نتوانسته تا یک‌چهارم نهایی یک گرنداسلم بالا بیاید و پارسال تنها حضورش در مرحله چهارم ویمبلدون، به شکست از میلوس رائونیچ ختم شد.

به گفته بسیاری، این حلقه مفقوده‌ای است که سرانجام دیر یا زود پیدا می‌شود. رافائل نادال پس از غلبه بر او در فینال مسترز رُم همین نظر را داشت: "غیرممکن است که مثل ساشا آنقدر خوب بازی کنی و در این سطح باشی ولی در گرنداسلم موفق نباشی. اگر تا دو سال دیگر زورف نتواند در گرنداسلم موفق شود، می‌توانید بیاید سراغ من و بگویید که من از تنیس چیزی نمی‌دانم."

انتظارات بیش از اندازه؟

بحث درباره پیش‌بینی نادال کار راحتی نیست اما نمایش‌های آلکساندر زورف در مسابقات گرنداسلم، تاکنون با آنچه در رقابت‌های مسترز نشان داده، بسیار فرق داشته است. پارسال در اوپن فرانسه در همان دور اول به فرناندو ورداسکو باخت و بعد در جمع شانزده تنیس‌باز برتر ویمبلدون ۲۰۱۷ از رائونیچ شکست خورد و پس از آن در دور دوم اوپن آمریکا مقابل برنا کوریچ تسلیم شد.

روند ناموفق در گرنداسلم‌ها امسال هم ادامه داشت و در اوپن استرالیا در دور سوم، مغلوب هیونگ چانگ کره‌ای شد. او بعد از این سلسله ناکامی‌ها در مسابقات گرنداسلم گفت که شاید این شکست‌ها بیشتر جنبه ذهنی دارد تا فیزیکی.

البته نباید فراموش کرد این ستاره جوان آلمانی که به تازگی بیست و یک ساله شده، امسال در پاریس برای دوازدهمین بار در مسابقات گرنداسلم شرکت می‌کند. بنابراین شاید هنوز زود باشد از او انتظار داشت که در مسابقات گرنداسلم هم موفق باشد. راجر فدرر اولین قهرمانی‌اش در گرنداسلم را در سال ۲۰۰۳ و در رقابت‌های ویمبلدون تجربه کرد. آن تورنمنت هفدهمین تجربه فدرر بیست و دو ساله در مسابقات گرنداسلم بود. بنابراین اگر زورف را با فدرر هم مقایسه کنیم، باید تا اوپن استرالیا در سال ۲۰۱۹ صبر کنیم تا از او انتظار اولین قهرمانی در گرنداسلم را داشته باشیم.

حق نشر عکس EPA
Image caption زورف و نادال پس از فینال مسترز رم

ساشا، پسر تنیس

ساشا زورف در شرایطی پا به مسابقات رولان گاروس می‌گذارد که مرد شماره سه تنیس جهان است و در غیاب راجر فدرر، بخت دوم قهرمانی محسوب می‌شود. او می‌داند که در فرانسه دوباره زیر نگاه دقیق کارشناسان و رسانه‌ها قرار خواهد داشت. برای کسی مثل او که در زمین‌های تنیس بزرگ شده و همه زندگی خانواده‌اش با تنیس عجین بوده، انتظاری غیر از این نمی‌رود. پدر و مادرش تنیس‌باز حرفه‌ای بوده‌اند. برادرش، میشا، که حدود ده سال از او بزرگ‌تر است، یک تنیس‌باز شناخته‌شده است. از وقتی که برادر بزرگ‌تر شروع به بازی کرد، برادر کوچک در کنار زمین همراه با پدر و مادر، مسابقات او را دنبال می‌کردند. سه سال بیشتر نداشت که برای اولین مرتبه در زمین تنیس، بازی اندی ماری و نواک جوکوویچ را با برادر بزرگترش تماشا کرد. دنیای تنیس برای درخشش او سالها منتظر بوده است.

موضوعات مرتبط