BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 15:18 گرينويچ - شنبه 29 مارس 2008 - 10 فروردین 1387
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد   صفحه بدون عکس
در این جزیره؛ دو نوع شفافیت!
 

 
 
مایکل مارتین رئیس مجلس عوام
مایکل مارتین رئیس مجلس عوام در اقدامی کم سابقه، علیه توصیه کمیسیون امور اداری مجلس، از دادگاه عالی در لندن خواست تا رای به مخفی ماندن موقت ریز مخارج فوق العاده نمایندگان بدهد
مدتی است که حقوق و مزایای نمایندگان مجلس عوام خبری داغ و بحث انگیز شده است، و این در حالی است که نمایندگان تقاضای اضافه حقوقی بالاتر از کارمندان دولت داشتند، که نگرفتند. رسانه ها محل خرج مزایای آنها را جویا شدند و وقتی روزنامه ای نوشت و بعد ثابت شد که نماینده ای از حزب اقلیت محافظه کار، به دو پسرش که دانشجو هستند بعنوان "پژوهشگر" مقرری پرداخت می کرده، از عضویت در فراکسیون پارلمانی حزب برکنار شد.

و این آغاز ماجرایی دیگر شد که شفافیت ریز مخارج نمایندگان محترم را به زیر سوال برد.

نمایندگان مجلس عوام بریتانیا، غیر از حقوق رسمی شان که بالای ۶۰ هزار پوند در سال است، فوق العاده ای هم دریافت می کنند و همچنین آزادند که از اعضاء خانواده خود بعنوان دستیار استفاده کنند و از محل همان فوق العاده، زیر عنوان هزینه امور دفتری، به آنها مقرری پرداخت کنند، اما با این شرط که نام و مشخصات هردستیار و ماهیت کارش در دفتر پارلمان ثبت شده باشد. تخلف نماینده ای که ذکرش رفت، نامشخص بودن ماهیت "پژوهش های" فرزندانش بود.

این ماجرا، رسانه ها، از جمله بی بی سی را تشویق کرد تا با استناد به قانون آزادی اطلاعات، درباره انواع مزایای مالی نمایندگان مجلس و محل خرج آن سوال و تحقیق کنند. وسوسه انگیز ترین موضوع، چند وچون پولی است که بابت مخارج محل سکونت دوم به نمایندگان تعلق می گیرد.

فوق العاده محل سکونت دوم که در اصل برای نمایندگانی در نظر گرفته شده بود که حوزه انتخابیه شان از لندن دور باشد، غیر از تأمین اجاره محل، مخارج اسباب و اساس آنراهم تقبل می کند. مثلا، ۱۰ هزار پوند برای نو نوار کردن آشپزخانه، ۲ هزار پوند برای میزو مبل و صندلی و ۴۵۰ پوند برای تلویزیون و حتی ۵۰ پوند برای خرید یک دستگاه کاغذ رشته کن تا مبادا اسناد محرمانه نمایندگان به دست افراد ناباب برسد.

پیش از پاسخ حسابداری پارلمان به پرسش رسانه ها درباره فهرست صورتحساب نمایندگان در ۳ سال گذشته، شیر پاک خورده ای به چند روزنامه خبر داد که بعضی از نمایندگان مجلس، نه تنها از محل این فوق العاده اقساط و بهره وام مسکن خانه خانوادگی رامی پردازند، بلکه شماری از آنها اسباب و بساط آپارتمانها یشان در لندن را هم از یکی از گرانترین فروشگاه های لندن خریده اند. جالب تر آنکه معلوم شد که حسابداری پارلمان تا حد نصاب ۲۵۰ پوند از نمایندگان رسید طلب نمی کند.

برملا شدن این "ولخرجی های" مجاز فشار رسانه ها بر رئیس مجلس را بیشتر کرد که باید ریز اینگونه مخارج غیر ضروری و تجملی، با اسم و رسم نماینده محترم منتشر شود تا مبادا ملت تصور کند که مخارج پارلمان شفافیت پذیر نیست.

آدام اسمیت، اقتصاددان معروف اسکاتلندی
آدام اسمیت، اقتصاددان معروف اسکاتلندی که با کتاب "ثروت ملل" علم اقتصاد نوین را به دنیا عرضه کرد.

خیلی زود معلوم شد که ولخرج ترین آنها، ۱۴ نفر از سرشناس ترین نمایندگان مجلس هستند، از جمله تونی بلر و گوردون براون، نخست وزیران قبلی و فعلی، دیوید کامرون، رهبر حزب اقلیت محافظه کار و سر مینگ کمبل، کفیل سابق رهبری حزب لیبرال دموکرات.

ولی وقتی کمیسیون امور اداری مجلس عوام با انتشار ریز مخارج نمایندگان از محل مزایای فوق العاده آنها موافقت کرد صدای اعتراض چند نماینده بلند شد که مخارج ما هم قانونی است و هم خصوصی و انتشار آن، نشانی محل سکونت ما را هم فاش خواهد کرد که به صلاح نیست! ... اما نگفتند چرا به صلاح نیست.

جالب تر از اعتراض چند نماینده خجول، حمایت مایکل مارتین، رئیس مجلس عوام از معترضین بود که در اقدامی کم سابقه، علیه توصیه کمیسیون امور اداری مجلس، از دادگاه عالی در لندن خواست تا رای به مخفی ماندن موقت ریز مخارج فوق العاده نمایندگان بدهد. و در نهایت ناباوری بیشتر نمایندگان مجلس، این رای را گرفت و با استناد به مفتوح شدن یک مورد حقوقی، گفت تا اطلاع ثانوی اجازه بحث درباره این موضوع را در صحن مجلس نخواهد داد.

کار که به اینجا رسید، حتی صدای اعتراض بزرگان عضو این گروه ۱۴ نفری درآمد که با این حکم ، حالا مردم مطمئن خواهند شد که کاسه ای زیر نیم کاسه است و ما چیزی برای پنهان کردن داریم و از رئیس مجلس تقاضای تجدید نظر کردند. خواهشی که به خرج مایکل مارتین نرفت. مخالفت رئیس مجلس عوام با انتشار ریز مخارج فوق العاده نمایندگان، به رسانه ها بهانه تازه ای داد تا شفافیت مخارج پارلمانی خود آقای مارتین را به زیر ذره بین بگذارند.

رسانه ها با استناد به همان قانون آزادی اطلاعات دریافتند که در ۷ سالی که مایکل مارتین ریاست مجلس را به عهده داشته، یک میلیون و هفتصد هزار پوند خرج تعویض اسباب و اساس و تزئینات محل اقامت رسمی رئیس مجلس و باغ آن شده است! و این در حالی است که آقای مارتین، خود مسئول تحقیق درباره مخارج نمایندگان است.

واکنش روزنامه ها بیرحمانه بود. یکی از دندان شکن ترین آنها با این سوال مطرح شد که مجلسی که با رای خود قانون آزادی اطلاعات و شفافیت امور اداری را به تصویب رساند، چطور شد که وقتی نوبت پرونده مخارج خود نمایندگان می رسد، از دادگاه حکم معافیت موقت از شفافیت می گیرد؟ عاقبت، دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار و سر مینگ کمبل، از لیبرال دموکرات ها، راسا تصمیم گرفتند ریز مخارج خود از محل مزایای فوق العاده را منتشر کنند تا به شایعات پایان دهند. ولی این ماجرا به این زودی ها آرام نخواهد گرفت.

خست یا حسابگری؟

دنیا از خیلی جهات مدیون کشور کوچک و کم جمعیت اسکاتلند است که بخش شمالی جزایر تشکیل دهنده پادشاهی متحد بریتانیا را می پوشاند؛ فلمینگ، کاشف پنیسیلین، گراهام بل، مخترع تلفن و لوگی برد، مخترع تلویزیون فقط ۳ دانشمند از ده ها کاشف و مخترعی هستند که این سرزمین نسبتا دورافتاده از مرکز اروپا به دنیا عرضه کرده است. و اگر اهل کار و کاسبی و اقتصاد باشید، حتما آدام اسمیت ، یکی دیگر از فرزندان پرآوازه اسکاتلند را می شناسید که با کتاب " ثروت ملل" علم اقتصاد نوین را به دنیا عرضه کرد.

نمایی از شهر ادینبورگ، پایتخت اسکاتلند
نمایی از شهر ادینبورگ، پایتخت اسکاتلند

شهرت دیگر اسکاتلندی ها، که درباره اش لطیفه کم نیست، خست آن ها است که به نظر من شهرتی غیر منصفانه است. این ماجرا را بخوانید و خود تصمیم بگیرید.

چند هفته پیش، شورای شهر ادینبورگ، پایتخت اسکاتلند حراج خانه ای را آگهی کرد که آدام اسمیت، که ذکرش رفت، در اواخر قرن هجدهم، سال های آخر عمر را در آن گذراند. فعالان حفظ میراث تاریخی اسکاتلند، برافروخته و عصبانی دادشان به هوا رفت که اگر آدام اسمیت در هر کشور دیگری به دنیا آمده بود،مردم خانه اش را موزه کرده بودند و شما که صاحب آن هستید حراجش می کنید؟

در واقع، شهرداری ادینبورگ سالها بود که خانه آدام اسمیت را به محلی برای تربیت بزهکاران تبدیل کرده بود. از آن بدتر، آرامگاه این پدرعلم اقتصاد است که در نزدیکی همین خانه قرار دارد، گوری است که در اثرسالها بی توجهی همه، در زیر انبوهی از علف هرز گم بود تا اینکه چند سال پیش، یک تاجر اسکاتلندی تبار ساکن سرزمینی دور دست، ده هزار پوند برای تمیز کردن اطراف گور و سنگ قبر آدام اسمیت پرداخت.

سوال اینجا است که چرا شهرداری شهری که هدف دولت محلی اش جشن گرفتن استقلال اسکاتلند از باقی بریتانیا است، تا این حد به میراث ملی خود بی توجهی می کند؟ هنوز پاسخ صریح و دقیقی ارائه نشده ولی فرضیه کم نیست. جالب ترین آن حاکی از اختلافات ایدئولوژیکی است.

علم اقتصاد، آدام اسمیت را پدر مکتبی می شناسد که این روزها اسمش را گذاشته اند اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد؛ در کتاب ثروت ملل، اسمیت، رقابت را منبع تولید ثروت معرفی می کند. و در ادینبورگ شایع است که چون سالها است که شورای شهر در دست جناح چپ حزب کارگر بوده، و چون آنها با سرمایه داری مخالف هستند، پس مخصوصا به میراث تاریخی آدام اسمیت بی توجهی می کنند.

ولی من اسکاتلندی ها را خیلی زیرک تر از این حرف ها می دانم . توجه کنید! در سراسر این جزیره، یک موسسه مطالعات اقتصادی به نام آدام اسمیت وجود دارد که در لندن است و نه در اسکاتلند. همین موسسه، اخیرا بانی امر خیر ساخت و نصب تندیسی از آدام اسمیت در ادینبورگ شده است. و پیش بینی من این است که شورای شهر ادینبورگ منتظر نشسته تا بلکه همین نهاد انگلیسی در لندن آستین ها را بالا زده و پولی برای خریدن خانه آدام اسمیت جمع آوری کند و موزه زندگی و آثار این فرزند پرآوازه اساتلند را در ادینبورگ به یادگار بگذارد. حالا، این خست است یا حسابگری؟

آقای کامرون، شما چرا؟

دیوید کامرون، رهبر حزب مخالف محافظه کار
دیوید کامرون، رهبر حزب مخالف محافظه کار، با دوچرخه به پارلمان می رود.

حزب محافظه کار بریتانیا، پس از امتحان چند رهبر عصا قورت داده، که همه در انتخابات به حزب کارگر باختند، دیوید کامرون جوان و پر نشاط و بی تکلف را به رهبری برگزید تا بلکه از این راه بخت حزب باز شود. آقای کامرون، از روز اول رهبری حزب، در حد امکان، کت و شلوار تیره و کراوات و اتومبیل رسمی را کنار گذاشت و فاصله بین منزل تا پارلمان را هم با دوچرخه پیمود. البته، اتومبیل رسمی رئیس دولت سایه با فاصله چند متر همیشه او را همراهی می کند.

توجه رسانه ها به دوچرخه رانی دیوید کامرون در خیابان های لندن زود گذر بود تا اینکه خبرنگاری از روزنامه دیلی میرور تصمیم گرفت آقای کامرون را تعقیب، و از شیوه دوچرخه رانی او در خیابان های پر تراکم لندن فیلمبرداری کند.

نتیجه این تعقیب نیمساعته از منزل تا پارلمان ضبط و پخش چند صحنه از تخلفات غیر قابل انکار شد؛ دو بار عبور از چراغ قرمز، یک بار بی اعتنایی به علامت ورود ممنوع در یک خیابان یک طرفه و چند تخلف کم اهمیت.

دیوید کامرون شرمنده و خجالت زده گفت قراری مهم درساعت ۹ در پارلمان داشتم و چون میدانستم که با آن ترافیک سنگین به قرارم نخواهم رسید، میان بر زدم. ولی وقتی متوجه شد همه همین بهانه را می آوردند از همه عذرخواهی کرد و گفت دیگر تکرار نخواهد شد! ببینیم و تعریف کنیم.

 
 
هدر میلز در این جزیره
بودجه ای که حلال مشکلات نشد
 
 
الیزابت دوم، ملکه بریتانیا در این جزیره
تابعیت یا شهروندی!
 
 
در این جزیره در این جزیره
DNA دعوا برسر ما لکیت
 
 
در این جزیره در این جزیره
شاهزاده و دربار در جنگ با طالبان!
 
 
در این جزیره در این جزیره
معمای خودکشی های زنجیره ای
 
 
. در این جزیره
یارانه برای رژیم لاغری!
 
 
. در این جزیره
جنجال بر سر انواع استراق سمع
 
 
مطالب مرتبط
آغاز صدارت گوردون براون
26 ژوئن, 2007 | جهان
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد   صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران