http://www.bbcpersian.com

14:13 گرينويچ - شنبه 28 ژوئن 2008 - 08 تیر 1387

شهریار رادپور

در این جزیره...خوب و بد آموزش جنسی

آخرین آمار مربوط به میزان سقط جنین در میان دختران زیر ۱۸ سال در بریتانیا، موضوعی کهنه و تکراری رادوباره به بحثی داغ بدل کرده است؛ و این سئوال بدون پاسخ مانده که آیا آموزش امور جنسی را باید در مدارس اجباری کرد یا اینکه نوجوانان را به حال خود گذاشت تا در کلاس تجربه شخصی خودآموزی کنند؟

خبر بحث انگیز، رسیدن به مرز ۵۰ درصد موارد سقط جنین در میان دختران باردار زیر ۱۸ سال در این دیاربود. واز آن نگران کننده تر، این ادعای چند کارشناس امور بهداشتی و اجتماعی که سقط جنین در بین دختران زیر ۱۴ سال سن رو به افزایش گذاشته، چون راه های جلوگیری از بارداری را نمی دانند. آمار امسال، شمار سقط جنین در گروه سنی زیر سن قانونی را ۲ هزار مورد نشان می دهد که در میان دختران دبیرستانی زیر ۱۴ سال سن، ۲۸ مورد از سال گذشته بیشتر بوده است.

در کنار این آمار، اگر شمار دختران نوجوانی را اضافه کنیم که تصمیم به مادر شدن می گیرند و بدون تحصیلات کافی به صف روز افزون مادران مجرد این جزیره می پیوندند، جنبه اقتصادی و اجتماعی مسئله بیشتر نمایان می شود. و همراه با آن، این سئوال که برای جلوگیری از ورود زودرس و ناشیانه نو جوانان به دنیای تماس جنسی و آگاه نبودن از عواقب بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی همخوابی چه باید کرد؟

تنها موضوعی که موافقان و مخالفان اجباری کردن آموزش امور جنسی در مدارس درباره آن اتفاق نظر دارند، قبول واقعیت طبیعی بودن رسیدن به مرحله کنجکاوی جنسی در هر فرد سالمی است که با ورود به مرحله بلوغ در خود کشف می کند؛ حسی ناشناخته و آمیخته به هزاران سئوال که نه هیچ تازه بالغی جرات مطرح کردن بی پرده آنرا دارد، و نه هر پدر و مادر و یا آموزگاری دانش و تجربه پاسخ دادن به آنرا.

تکان دهنده ترین بخش از یافته های نهاد های بهداشتی وسازمان ها یاری دهنده دختران تازه بالغ و باردار، میزان بی اطلاعی آنها از ماهیت تغیرات درونی بدن در دوران بلوغ، و پیامد های انواع رابطه جنسی است. بطور مثال، در یک گزارش از دختر ۱۴ ساله بارداری که برای سقط جنین مراجعه کرده بود نقل شده است که دلیل عادت ماهیانه را نمی دانست.

مخالفان اجباری کردن آموزش جنسی، با اشاره به حساسیت های فرهنگی و اعتقادات مذهبی مردم می گویند آموزش امور جنسی باید در خانه و بوسیله والدین انجام گیرد. ولی طرفداران آموزش اجباری با این استدلال که اطلاعات پدر و مادرها درباره امور جنسی، اغلب ناقص و از فرزندانشان کمتر و غیر علمی تر است، معتقدند که مسئله خیلی جدی تر و نگران کننده تر از آن شده است که با پنهان شدن در پشت سنگر شرم و حیا و آداب و رسوم قومی و خانوادگی از آن به سادگی گذشت.

در حال حاضر، آموزش جنسی در دبستان ها و دبیرستان های انگلستان و ویلز داوطلبانه است. ( اسکاتلند سیستم آموزشی خود را دارد) و از آن بدتر، نبود کادر حرفه ای آموزش امور جنسی. تحقیقات نشان داده که این گروه بیشتر آموزگارانی جوان و مجرد هستند که فقط به تشریح تغیرات فیزیکی بدن درهنگام بلوغ بسنده می کنند.

کارشناسان امور جنسی، بزرگترین نقطه ضعف را نه در سیستم آموزشی بریتانیا، بلکه درطرز فکر و برخورد مردمان این جزیره با سکس و موضوع های جنسی می دانند. طرز فکری کهنه که ریشه در اعتقادهای مذهبی ای داشته که امروز چیزی از آن باقی نمانده است، ولی در برخورد با واقعیات علمی و آزادی های اجتماعی و قانونی، بجای متحول و اصلاح شدن، پشت پرده ای از ابهام، خجالت و ریاکاری باقی مانده است. نمونه گویای این وضع درگفته یک آموزگار بود که به خبرنگاری گفت برای نوجوان ها تجربه کردن سکس کم دردسرتر از پرسیدن از پدر و مادر و معلم است؛ بسیاری از نوجوانان اینترنت را راهنمای بهتر و آسان تری یافته اند.

و همین نقش اینترنت در دادن اطلاعات بی پایان درست و ناقص و گاه غلط امور جنسی به نو جوانان و فراهم کردن راهی ساده برای ارتباط تصویری، صوتی و نوشتاری بین آنها، و البته بدون اطلاع والدین یا آموزگاران، یکی دیگر از مشکلات مسئولان امور آموزشی در این دیار و شاید تمام دنیا شده است. بزرگترین نگرانی مسئولان، وفور سایت های پورنوگرافیک در اینترنت و سهولت دسترسی نوجوانان کنجکاو و آسیب پذیر به آن است.

مسئله بالقوه خطرناک تر از افزایش سقط جنین در میان دختران دانش آموز، گسترش سریع انواع بیماری های مقاربتی در میان نو جوانان در بریتانیا است. سال ها است که مسئولان بهداشت بعضی مدارس، حتی بدون اطلاع والدین، به شاگردانی که رابطه جنسی دارند، کاندوم مجانی می دهند؛ ولی آمار مراکز درمان بیماری های مقاربتی نشان داده است که شماری از مبتلایان جوان، دلیل استفاده نکردن از راه های جلوگیری را ندیدن کاندوم در فیلم های پورنوگرافیک ذکر کرده اند.

با بیشتر و پیچیده تر شدن مسائل مربوط به تماس های زودرس فیزیکی و برقراری روابط جنسی بین نوجوانان زیر ۱۴ سال، به روشنی پیدا است که وقت زیادی برای ادامه جر و بحث بین موافق و مخالف اجباری کردن آموزش کامل و بی پرده امور جنسی در مدارس باقی نمانده است. همه می دانند که کشش و ایجاد رابطه جنسی بین نوجوانان واقعیتی است روشن تر از آفتاب و انکار آن، سر در برف فرو بردن است و ادامه بی اعتنایی به ضرورت آگاه کردن و راهنمایی آنها، کوتاهی ای با عواقبی احتمالا غیر قابل جبران.

مقام اول در فروش اسلحه!

تسلیحات نظامی، همیشه یکی از بزرگترین اقلام در تجارت جهانی بوده و این بازار پر سود، چهار رقیب اصلی دارد: آمریکا، روسیه، بریتانیا و فرانسه. ولی، سال گذشته امضاء قراردادی کلان با عربستان سعودی، برای اولین بار، و شاید هم همین یک بار، بریتانیا را در صدر کشورهای صادر کننده تسلیحات و تجهیزات نظامی دنیا قرار داد.

ارزش نهایی قرارداد "سلام" با عربستان محرمانه است؛ ولی همه می دانند که درشت ترین قلم درآن فروش ۷۲ فروند شکاری- بمب افکنهای اروپایی موسوم به تایفون (توفان) به ارزش ۴.۴ میلیارد پوند است که، به گفته دست اندرکاران معاملات نظامی، با احتساب هزینه ایجاد شبکه کنترل و فرماندهی زمینی، آموزش خلبانی و تامین سرویس و قطعات یدکی، باید از رقمی نزدیک به ۲۰ میلیارد پوند (۴۰ میلیارد دلار) صحبت کرد.

اقلام درشت دیگر درآمارصادرات محصولات صنایع نظامی این دیاردر سال گذشته، فروش ناوچه های گشتی به عمان و چند کشور دیگر بود که در کنار دیگر قرارداد های مشابه، ارزش صادرات تسلیحات بریتانیا را در صدر جدول قرار داد.

در پنج سال گذشته، آمریکا با ۶۳ میلیارد دلار صادرات اسلحه در مقام اول بوده ، بریتانیا با ۵۳ میلیارد و روسیه با ۳۳ میلیارد دلار صاحب مقامهای بعدی بوده اند. در صف خریداران، عربستان سعودی با ۳۱ میلیارد دلار و هند با ۱۸ میلیارد مشتریان اصلی در بازار تسلیحات بوده اند.

رقابت بین المللی برای فروش تسلیحات شدید و بازاریابی آن در دست دلال های بزرگ و صاحب نفوذی است که کارشان را اغلب در پشت پرده ای از ابهام انجام می دهند. قراردادهایی که برملا شدن اسم کارگزاران آن و مبلغ کارمزد، گاه مسئله حقوقی و جنجال سیاسی می سازد. ۲۵ سال بعد از امضاء معامله قبلی و چند ده میلیارد پوندی بریتانیا با عربستان سعودی بنام الیمامه، که ۳۰ سال پیش برای فروش جنگنده های تورنادو امضاء شد، تحقیق درباره شرایط پرداخت کارمزد به کارگزار سعودی این معامله تا یکسال پیش ادامه داشت و بعد بدون نتیجه متوقف شد.

یازده سال پیش، وقتی حزب کارگر زمام امور را در دست گرفت، سیاست خارجی بریتانیا را مبتنی بر اخلاق و اجرای قوانین بین المللی قرار داد. آن بخش از این خط مشی جدید که درباره صادرات اسلحه بود تصریح می کرد که دولت جواز صدور هیچ سلاحی را که در سرکوب داخلی یا تجاوز به کشوری دیگرقابل استفاده باشد و یا باعث تنش منطقه ای شود صادر نخواهد کرد.

در آمار سال ۲۰۰۶ مربوط به صادرات اسلحه و تجهیزات وابسته ، نام چین، روسیه، اسرائیل، اردن، پاکستان، کلمبیا و در صدر آن، عربستان سعودی دیده می شود که همه در فهرست کشورهایی هستند که سالها است بریتانیا از وضع حقوق بشر درآنها ابراز نگرانی کرده است.

دولت بریتانیا همچنان تاکید می کند که درخواست سازندگان تسلیحات نظامی برای صدور محصولاتشان به هر کشوری را با توجه به نوع سلاح و کاربرد آن و شرایط حاکم در کشور متقاضی بررسی می کند. تاکید صاحبان صنایع نظامی به اهمیت اقتصادی صادرات اسلحه و شغل آفرینی آن برای کشور است.

تخمین زده میشود که نزدیک به یکصد هزار نفر در صنایع نظامی این جزیره مشغول به کار باشند.

بازگشت به دوچرخه سواری

اولین نخست وزیر زن این دیار که با رکود اقتصادی، افزایش بیکاری و تورم لجام گسیخته ای روبرو بود به مردم گفت مطمئن باشید که شغل و پیشه در خانه شما را نخواهد زد؛ اگر کار می خواهید، باید محله و شهرتان را ترک کنید و دنبال کار بگردید. نتیجه آن شد که اتومبیل شخصی، که تا آنزمان وسیله ای بیشتر برای گردش و تفریح بود، وسیله کار شد.

با افزایش سریع تعداد خودروهای شخصی، جا کم آمد. اول، پیاده روها را باریکتر و خیابانها را عریض تر کردند و بعد شاهراه ها را؛ وقتی آنهم پاسخگو نشد، مزارع را صاف کردند و بزرگراه های بیشتر ساختند. در شهرها، بتدریج از تعداد خطوط عبور پیاده کم کردند. اگر از جان گذشته ای با دوچرخه وارد این معرکه شود، از اثرات دود مسموم ماشین ها گذشته، واقعا شهامتی قابل ستایش دارد، و از این آدم های با شهامت در این دیار کم نیستند.

اگر عقل سلیم نتوانست برعشق بیمار گونه مردمان این جزیره به جعبه آهنی موتور داری بنام خودرو شخصی غلبه کند، ظاهرا، بیماری های تنفسی، مالیات بیشتر و گرانی بنزین کارساز شده است.

هفته پیش، دولت بریتانیا با اختصاص بودجه ای صد میلیون پوندی، برنامه ای را در ۱۲ شهر آغاز کرد تا دو و نیم میلیون شهروند را به دوچرخه رانی ترغیب کند. هدف اصلی، برای خردسالان، استفاده از دوچرخه بجای ماشین سواری برای آمد و رفت به مدرسه، و برای بزرگسالان، کنار گذاشتن اتومبیل در طول روز است.

اولین شهر، بریستول در جنوب غرب این جزیره انتخاب شده که هم تپه های بلند دارد و هم یکی از قدیمی ترین انجمن های حمایت از حقوق دوچرخه سواران در این دیار را. بودجه دوستانه کردن بریستول برای دوچرخه رانی، بیش از ۱۱ میلیون پوند است؛ غیر از تعین و خط کشی مسیر عبور دوچرخه در خیابان ها، بخشی از این پول صرف تهیه صدها دوچرخه های کرایه ای یک شکل خواهد شد با توقفگاهایی در مناطق مختلف شهر: پولی در صندوق بیاندازید، دوچرخه را از قفلش آزاد کرده و شروع به رکاب زدن کنید. به مقصد که رسیدید دوچرخه را در نزدیکترین توقفگاه در جایگاهش گذاشته و با احساس شادابی بیشتر روانه کارتان شوید.

در این طرح، آموزش اصول و قواعد دوچرخه رانی به دانش آموزان در مدارس و تعمیر دوچرخه های مستعمل برای استفاده کسانی که توانایی خریدن دوچرخه نو ندارند پیش بینی شده است. ولی طرفداران پرو پا قرص دوچرخه هنوز کاملا راضی نشده و تسهیلات و ایمنی بیشترطلب کرده اند، مثل نصب چراغ راهنمایی جداگانه برای ایجاد حق تقدمی جدید در محل تقاطع راه ها و درنظر گرفتن خطی ویژه برای عبور دوچرخه درجهت مخالف مسیرهای یک طرفه وسائل موتوری.