หายนะโภปาล : 35 ปี หลังเหตุก๊าซพิษรั่วไหลคร่ากว่า 3,000 ชีวิตในอินเดีย กับภาพความทุกข์ยากของเหยื่อที่รอดชีวิต

  • 3 ธันวาคม 2019
โรงงานยูเนียนคาร์ไบด์ ในเมืองโภปาล ของอินเดีย Image copyright Judah Passow

35 ปีผ่านมาแล้ว นับตั้งแต่ผู้คนหลายพันคนในเมืองโภปาลเสียชีวิตจากเหตุก๊าซพิษรั่วไหลจากโรงงานเคมียูเนียนคาร์ไบด์

ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมงแรกหลังเกิดเหตุ คาดว่า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 3,000 คน และผู้คนอีกหลายพันคนได้รับผลกระทบตามมาหลังจากนั้น ทำให้เหตุการณ์นี้กลายเป็นหายนะทางด้านอุตสาหกรรมที่เลวร้ายที่สุดในโลก

ชาวบ้านหลายพันคนล้มป่วยด้วยโรคปอดร้ายแรง และหลายคนต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต

จูดาห์ พัสโซว์ ช่างภาพอาชีพ ได้ถ่ายภาพผู้ที่ได้รับผลกระทบจากโรงงานเคมีดังกล่าวที่ยังคงมีชีวิตอยู่

คนไข้เข้ารับการเอกซเรย์ที่โรงพยาบาลชาคีร์ อาลี ข่าน (Shakir Ali Khan hospital) Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ คนไข้คนหนึ่งเข้ารับการเอกซเรย์ที่โรงพยาบาลชาคีร์ อาลี ข่าน (Shakir Ali Khan hospital) เพื่อดูปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ ในตอนที่เป็นเด็ก เขาได้รับก๊าซพิษที่เกิดจากการระเบิดของโรงงาน
แพทย์ที่โรงพยาบาลมะเร็งจิรายุ ในเมืองโภปาล ตรวจคนไข้ที่อาศัยอยู่ใกล้กับโรงงานที่ถูกทิ้งร้าง Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ นักรณรงค์ระบุว่า มีผู้เสียชีวิตจากผลกระทบของก๊าซพิษรั่วเกือบ 20,000 คน หลายยังคงมีรอยแผลจากเหตุการณ์ครั้งนั้น
ชาวบ้านในย่านบลูมูน Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ ชาวบ้านในย่านบลูมูน ที่อยู่นอกกำแพงโรงงานเคมีที่ถูกทิ้งร้าง ในปี 1984 มีผู้คนมากกว่า 550,000 คน อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ คิดเป็น 2 ใน 3 ของประชากรในเมืองโภปาลในขณะนั้น
สายยางที่ส่งน้ำไปยังบ้านเรือนของผู้ที่อาศัยอยู่ใกล้กับโรงงานที่ถูกทิ้งร้าง Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ การจ่ายน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคต้องทำผ่านท่อ เพราะนักวิทยาศาสตร์และนักรณรงค์เชื่อว่า สารเคมีบางชนิดยังคงรั่วไหลลงสู่พื้นดินและน้ำบาดาล
นิชา (ซ้าย) และเพื่อนของเธอ ที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการีทรัสต์ ในเมืองโภปาล Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ เหยื่อหลายรายระบุว่า ยังคงมีเด็กที่เกิดมาพิการ เพราะผลกระทบจากก๊าซรั่ว
ประชี ชุก เข้ารับการทำกายภาพบำบัด Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ ประชี ชุก สมองพิการและมีปัญหาด้านพัฒนาการทางจิต เนื่องจาก แม่ของเธอได้รับก๊าซพิษในคืนวันที่เกิดเหตุระเบิด
บำบัดด้วยไอน้ำ Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ การบำบัดด้วยไอน้ำ ที่คลินิกซัมบาฟนา ทรัสต์ (Sambhavna Trust clinic) ในเมืองโภปาล ซึ่งรักษาเหยื่อด้วยอายุรเวท ซึ่งเป็นการรักษาแบบแผนโบราณของอินเดีย
ภาพประทับรอยฝ่ามือของเด็ก ๆ ที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการี ทรัสต์ (Chingari Trust physical-therapy clinic) ในเมืองโภปาล Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ ภาพประทับรอยฝ่ามือของเด็ก ๆ ที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการี ทรัสต์ (Chingari Trust physical-therapy clinic) ในเมืองโภปาล สำหรับผู้ที่มีอาการรุนแรงเฉียบพลัน
เด็กนักเรียนที่โรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในย่านโอริยา Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ เด็กนักเรียนกำลังเล่นกันที่โรงเรียนประถมในย่านโอริยา ในเมืองโภปาล ซึ่งสร้างขึ้นด้วยเงินสนับสนุนจากมูลนิธิโดมินีค ลาปิแอร์ (Dominique Lapierre foundation) มูลนิธิแห่งนี้ยังใช้ผลกำไรจากการขายหนังสือเรื่อง Five Past Midnight in Bhopal (อาจแปลเป็นไทยได้ว่า เวลา ตี 5 ในเมืองโภปาล) เขียนโดยลาปิแอร์ และฆาเวียร์ โมโร ในการสนับสนุนคลินิกซัมบาฟนา (Sambhavna clinic) ด้วย
นักเรียนที่โรงเรียนประถมในย่านโอริยา Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ อนาคตของโรงเรียนแห่งนี้ยังไม่มีความแน่นอน
ผู้ประท้วงเดินขบวนไปตามท้องถนนในเมืองโภปาล เพื่อรำลึกครบรอบ 34 ปี ของหายนะโรงงานเคมียูเนียนคาร์ไบด์ Image copyright Judah Passow
คำบรรยายภาพ มีการจ่ายเงินชดเชยให้กับเหยื่อแล้ว หลังจากการไกล่เกลี่ยในชั้นศาลสูงสุดของอินเดียในปี 1989 แต่ผู้คนจำนวนมากเห็นว่า ยังควรมีการจ่ายเงินชดเชยเพิ่มเติม และทำความสะอาดพื้นที่ โดยเมื่อปีที่แล้ว ผู้ประท้วงได้เดินขบวนไปตามถนนหลายสายในเมืองโภปาลเพื่อรำลึกครบรอบ 34 ปีของหายนภัยครั้งนั้น

ภาพทุกภาพถ่ายโดยจูดาห์ พัสโซว์

อ่านข่าวนี้เพิ่มเติม